Mazoşist miyim neyim anlamadım ama ruhsal acıyı seviyorum...

Öncelikle bedensel acılardan nefret ediyorum ama ruhsal olarak acı çekmeye bayılırım.Aşık olup karşılık bulamamak,terkedilmek,çıkmaza girmek gibi ilginç fantezilerim var.Mesela 2-3 yıllık bir ilişkim vardı ve bu zaman içinde başlarda onu çok seviyordum ama o ne zaman kavga olsa anlayışla karşılar haklısın derdi.Bana bağırması,deli gibi kavga etmeyi çok istediğimi dile getirdim ama bana bağıramayacağını çünkü çok sevdiğini söylemişti.Bende ayrıldım ve şuan acı çekiyorum,saat 17:30'da işten çıktım saat 19: bilmem neye kadar ağladım ve bu çok zevkliydi. Çocukluğumda ağlamayı hiç sevmezdim ama zorla ağlatırlardı belki ondan bilmem ama Psikoloğa gitmeli miyim ?