Filmlerde izledim başıma geldi. Bizim hiç mi olurumuz yok?

2 senedir çıktığım bir sevgilim vardı ama 4 ay önce ayrıldık. Yeni bir sene yeni bir dönem neyse eğitim yılına girdik geçen senede bizim sınıfta olan ama çok yakın olmadığım biri vardı onunla bu sene çok yakınlaştık ama kardeşim ayağına. Ben eski sevgilimi unutamadığım için onun resmini arkadaşa gösterirken kazayla duvar kağıdı yapmışım öyle kaldı, attım bi anda masanın üstüne telefonu. Bu kardeşim dediğim şahsiyet telefonu aldı eline ben bu çocuğu tanıyorum geçen sene sevgilisini bekliyodu çıkışlarda dedi o an bana kal geldi. O kişi bendim diyebildim sadece. Meğer bu çocuk eski sevgilimle çok yakın arkadaşmış hatta nerdeyse tanısıcakmışız ama fırsat olmamış. Ve ben dün çocuğu dün çalıştığı yerde ziyarete gittim, bugüne kadar hiç böyle hissetmemiştim aşk nedir bilmem ciddi anlamda söylüyorum ama onun davranışları, ağzından çıkan her kelime, kimsenin düşünemediği noktaları düşünebilmesi,kısacası karakterine hayranım. Benimle konuşması diğerleriyle konuşmasından daha yakındır ama fazlada yavşaklığa girmez. Esmerim der en fazla o kadar. Saatler ilerledikçe ben kafayı yer gibi oldum ve karar verdim ben ciddi anlamda bu çocuğu istiyorum ve hergün yüz yüze bakıcaz, eski sevgilimin yakın arkadaşı bende yakın arkadaşının eski sevgilisiyim ne o bana o gözle bakabilir ne ben ağzımı açıp bişey diyebilirim ama o bana birkaç kez seninle ilk fırsatta kavga edicez dedi nedenini anlamadım dünde ayaküstü ben hiç kardeşim dediğim kızla çıkmadım hep kavga ettiklerimle çıktım dedi sonra bir sessizlik oldu belkide ben anlam yükledim bu lafına bilmiyorum ama bizim hiç mi olurumuz yok