Evlenmekten korkuyorum. Ben mi normal değilim, hayat mı beni böyle yaptı yoksa mantıklı mı düşünüyorum?

Merhaba, 27 yaşına geldim hayatımdan bir defa ilişki geçti ama evlilikten hep korktum. Neden bilmiyorum evlenip mutlu olan biri görmediğimden midir bilmiyorum.

Evlenirsem resmen ayvayı yiyeceğime inanıyorum. Yavaş yavaş yaş faktörü de oluşunca bazen paranoyak oluyorum. Zaten hayatımın aşkı hiçbir zaman çıkmadı. Bu saatten sonra çıkacağını da zannetmiyorum ama evlenirsem bunun zorunlu olarak "yaş geldi evleneyim" düşüncesiyle olacağına ve başka bir amaçla (mutlu olmak gibi) olmayacağına inanıyorum. Ama kesinlikle bu da mantıksız geliyor.

Aslında gerçekten mutlu olabileceğin biriyse evlilik iyi olabilir ama ben artık öyle birinin olmadığına inandığım için mantığımın sesi evlenme diyor.

Hatta ve hatta nişanlananları veya evlenenleri acıyan gözlerle bakıp içimden "b.ku yediniz oğlum" gibi cümleler geçiyor. Bunu kesinlikle kıskançlıktan değil evliliğe karşı olan bu soğuk bakışımdan dolayı geçiriyorum.

Merak ettiğim konu ise ben mi normal değilim, hayat mı beni böyle yaptı yoksa mantıklı mı düşünüyorum. Bana bir yandan mantıksız düşünce olarak da yansımıyor değil yani.

Neyim ben ya neyim :)