Her güzel şey gibi bu da bitti..

Ayrılıkla ilgili soruları görüyordum ve doğruyu söylemek gerekirse okumaya bile tenezzül etmiyordum. İnsanın yaşaması gerekiyor anlaması için. Çok uzun zamandır birlikteydik; yaklaşık 1 buçuk yıl. Biraz klasik olacak ama sanki o olmadan yaşayamazmışım gibi geliyordu. Aslında yaşarıım, biliyorum. Gerçek aşkı onda bulmuştum ve en çokta bu koyuyor zaten. O çok farklıydı. Hani böyle beyaz atlı prenslerimiz vardır, o da benim beyaz atlı prensimdi. Hayallerimdeki erkekti. Bu 1 buçuk yılda o kadar çok şey yaşadık ki. Keşke şunu da yapsaydık diyeceğim bir şey kalmamıştı. Son 1 aydır öylesine ilgisizleşmişti ki anlatamam. Çok inatçıyımdır ben, mesajıma cevap vermeyince tam 23 saat mesaj atmadım tekrar. Başına bir şey geldi diye öylesine korktum ki ağladım. Neyse 23 saatin sonunda cevap verdi, "Napıyorsun meleğim". Deli oldum. Öldüresim geldi. Tartıştık. "Neden cevap vermedin" diye sordum "İşlerim vardı, çok yorgundum uyuyakalmışım hemen kusura bakma". Hayır bir insanın bu kadar uzun süre aklına gelmez mi sevgilisi ?

Hemen içime kurt düştü tabii. Evine gitmeye karar verdim, ama sonra vazgeçtim. Rahat bırakacaktım biraz. Arayıp sormayacaktım. 2 gün hiç konuşmadık. Sonra bana "Ayrılmak istiyorum ben" diye mesaj attı. Bekliyordum zaten, pek şaşırmadım. Aradım hemen 1 saat kadar konuştuk. "Başka birisi var öyle değil mi" diye sordum hemen panikledi. Saçmalama nerden çıkardınlar, hiç olur mu öyle şeyler, ben öyle bir insan mıyımlar blablabla. Övünmek gibi olmasın yay burcuyum, hislerim kuvvetlidir benim. Belliydi, kesin ihanete uğruyordum. Neden ayrılmak istediğini sordum, böylesi daha iyi dedi. Hiç ısrar etmedim ben de. Peki dedim kapattım. Ama burada bitmemişti tabii ki, evine gittim. Arabanın içinde saatlerce bekledim ve sonunda evden çıktı. Bildiğiniz filmlerdeki gibi takip ettim bir kafeye gitti.15 dakika kadar sonra bir kız geldi. İşte o an Allah kahretsin dedim, ağlamaya başladım. Aslında böyle olacağından emindim ama yine de şok olmuştum. İzledim onları gülüşmeler, öpüşmeler. Dayanamadım gittim. Uzun bir düşünmeden sonra aradım, sizi gördüm dedim. Sonra o ağladı, ben ağladım. Kendine iyi bak bitanem dedim o da kendine iyi bak meleğim dedi ve kapattım. Hiç beklemezdim. Herkesten beklerdim, ama ondan asla. Ben yine suçu kendimde arayacağım. Masal sona erdi. Ama benim bildiğim masallarda mutlu son olurdu, niye böyle oldu ki şimdi..