En büyük aşklar gerçekten de nefretle başlar mı?

şu anda canın ne çekmiyor ise,sürekli onu düşün,birazdan onu merak edecek,canın o şeyi isteyecek.Hepsi düşünce kaynaklı psikolojik durumlar.Düşüne düşüne bağlanırsın her şeye.Bir adamdan nefret ediyorsan,ondan en fazla ben nefret etmeliyim dersin,diğerlerini kıskanırsın ve düşünürsün.Stockholm sendromu da böyle bişeydir.Düşüne düşüne,önce kıskanırsın sonra bağlanırsın,en sonunda vazgeçemezsin.Çünkü,çok emek vermişsindir bu aşk için.Çünkü,tüm benliğine işlemiştir o.Her hareketi bir anlam kazanmıştır artık.Elini cebine sokuşu,gözünü kırpması,saçını taraması vs.Hiçbir ayrıntıyı kaçırmazsın.İşte bu yüzden her akşam yapmasını istersin annenden,o sevmediğin kabak tatlısını.

% 50 :) Nefret de bir duygudur zamanla nefret yerini aşka bırakabiliyor tabi bu kişiden kişiye değişir %100 kimse diyemez.