Gerçek Hayatta Tanışmak, Kaynaşmak, Arkadaş Olmak

Az önce yorum yaptığım bir soruya istinaden yazıyorum bu satırları. Aslında uzun yıllardır toplumumuzun tanışma ve arkadaş olma konusunda yaşadığı sıkıntıların farkındayım. Sanırım bu konuda fikirlerimi paylaşmamın tam zamanı...

Tanışma faslı için gereken temel şeyler; kendinize güvenmeniz ve kocaman samimi bir gülümsemedir. :)

Biraz önce bir üyeye tanışma konusunda tüyolar verirken bana şöyle bir şey söyledi:

E ortam olursa tanisirim. Abaza gibi gidip tanisalim demem

Neden insanlara yaklaşıp "Merhaba, tanışabilir miyiz?" demeyi 'abazalık' olarak görmeye başladık ki biz? Sorsam hepimiz medeni insanlar değil miyiz? Peki medeni insanlar olarak bu noktaya nasıl gelebildik?

Batının güzel yönlerinden biri de gerçekten sıcakkanlı ve medeni olmaları. Şimdi çoğunuz buna itiraz edecek, biliyorum. Ama hoşgörü konusunda da, sıcakkanlılıkta da, medeniyette de bizi solda sıfır bırakıyorlar. Avrupalı arkadaşlarım var ve inanın gündemleri (arkadaş ortamındaki veya sosyal medyadaki sıradan bir gündemden bahsediyorum) bizden çok farklı. Biz sürekli ötekileştirme, aşağılama çabası içerisindeyiz. Erkeklerimiz Rus kızlarını över, kızlarımız İtalyan erkekleri ile misilleme yapar. Yine erkeklerimiz hiç uygun bulmadığım 'Kezban' tabirini kullanır, kızlar da aynı yanlışa düşerek 'Kamil' tabirini yapıştırırlar karşılık olarak. Ayrıştırma, ötekileştirme, aşağılama konusunda sizlere kötü örnek olanları lütfen görmezden gelin ve kocaman gülümsemenizle tanışmak istediğiniz kişilere merhaba demekten çekinmeyin.

Reddedilme korkusu...

Çoğunuzun içinden "Peki ya reddedilirsem?" dediğini duyar gibiyim. Evet, bu bir olasılık. Peki ne olur reddedilirseniz? Neden bu kadar korkuyorsunuz reddedilmekten?

Siz tüm samimiyetinizle, kibar bir dille, gülümseyerek tanışmak istediğinizi belirttiğinizde; karşınızdaki kişi de size kibar bir dille "Hayır, teşekkür ederim. Ben tanışmak istemiyorum." diye cevap verirse yapmanız gereken tek bir şey var: "Peki, nezaketiniz için teşekkür ederim. İyi günler/İyi akşamlar." demek ve tabi yüzünüzü düşürmemek, gülümsemenizden bir şey kaybetmemek. Sakın "Ama neden? Ben sadece tanışmak istemiştim, kötü bir niyetim yok." ve benzeri ifadelerle ısrar etmeyin. Karşınızdaki kişinin sizi reddetmek için bir veya birden fazla geçerli nedeni olabilir veya sadece yabancılarla tanışma konusunda sizin kadar açık olmayabilir. Israr etmeniz onun size karşı sergilediği nazik tavrı ortadan kaldırmasına ve sizi başından savabilmek için daha kaba yöntemlere başvurmasına neden olacaktır. Unutmayın: Her insanın bir sabrı vardır ve bazı kişiler sadece bir kere sabır gösterip daha ilk ısrarınızda o sabrı yitirebilir. İşte o zaman reddedilme konusunda insanları korkutan ters davranışların sergilenmesine zemin hazırlanmış olur.

Bu paragrafı da tanışma talebini reddedenler için yazıyorum: Lütfen mümkün olduğunca nazik bir şekilde ve hatta mümkünse reddetme nedeninizi de belirterek yanıt verin. Örneğin; "Hayır, teşekkür ederim. Ben evliyim/Sevgilim var ve eşim/sevgilim böyle bir tanışmayı hoş karşılamayabilir." ya da "Hayır, teşekkür ederim. Yabancılarla bu şekilde tanışma fikrine açık değilim." Biliyorum, ısrar edenler olacaktır. Sabrınızı kolay kolay yitirmeyin. Yine de çok ısrar edenlere veya reddedildikten sonra kabalaşanlara karşı ne yapacağınıza dair son karar size ait tabi. Benim amacım; nazik ve ısrarcı olmayan kişilerin kendilerine olan güvenlerini bir nebze de olsa koruyabilmek. Çünkü bir kere kötü bir şekilde reddedilen kişiler, ikinci bir tanışma girişiminde bulunamayabiliyorlar.

Hayır demeye çekinen ya da beceremeyen biriyseniz de küçük beyaz yalanlar söyleyebilirsiniz. Israrcı kişiler karşısında hayır cevabında diretemeyecekseniz yukarıdaki evliyim/sevgilim var örneğini kullanmanız caydırıcı olacaktır. İtiraf ediyorum: Bu ara sağ elimin yüzük parmağına alyans takıp nişanlıyım yalanını kullanıyorum. :D Yüzükle desteklenmiş bir yalan daha inandırıcıdır. ;) "Peki bu kadar akıl veriyorsun, sen neden tanışmıyorsun?" diye soracak olursanız; zaten o şansı çoğu kişiye verdim, çok fazla arkadaşım var ve bu aralar kendimi mevcut arkadaşlarımdan bile biraz soyutlamak istiyorum. Bir süre yalnız takılmaya ihtiyacım var.

Karşınızdaki kişiye bir fırsat verin.

Ne kaybedersiniz ki? Nazik bir tavırla sizinle tanışmak isteyen biriyle bir çay/kahve içmenizde bir sakınca görmüyorum. Bu fırsatı defalarca vermiş biriyim. Henüz aralarından bir Nuri Alço çıkmadı. Müsaitseniz o anda kalabalık bir kafe veya çay bahçesine gidebilirsiniz. Müsait değilseniz de dilerse o kişi size numarasını veya e-posta adresini verir, uygun bir zamanda görüşüp tanışırsınız. Tanımadığınız birine telefon numaranızı vermek istemezsiniz, bu çok doğal. Ama sizinle tanışmak isteyen kişi bunu göze alacaktır zaten. Bence en uygunu e-posta adresi almak/vermek. Zaten günümüz teknolojisinde çoğu kişi akıllı telefon kullanıyor. E-posta ile mesajlaşır gibi anında haberleşmek bile mümkün. Üstelik hepimizin birden fazla e-posta adresi var. Çok sık kullanmadığınız bir tanesini paylaşmanızda sakınca görmüyorum.

Kaynaşmak ve arkadaş olmak...

Bu konuda her iki taraf da sabırlı olmalıdır. Karşınızdaki kişi ile henüz tanışmış olduğunuzu unutmamalısınız. Birbirinize güvenebilmeniz için zamana ve başka buluşmalara ihtiyacınız olacaktır. Ayrıca yeni tanıştığınız için karşınızdaki kişinin/kişilerin huylarını bilmiyorsunuz. Mümkün mertebe sıkmadan her şeyi sorup öğrenin. Bu sayede yanlış anlaşılabileceğiniz durumlar yaşama ihtimalinizi ortadan kaldırmış olursunuz.

Eğer tanışma çayı/kahvesi sizin için iyi geçmediyse, karşınızdaki kişi ile arkadaşlık etmek istemiyorsanız net olun ve bunu kibarca dile getirin. Size karşınızdaki kişi böyle bir şey söylerse yine daha önce de belirttiğim gibi; ısrarcı olmayın. Kimse sizinle arkadaşlık etmek zorunda değil. Nedeninin/Nedenlerinin belirtilmesi taraftarıyım fakat karşınızdaki kişi neden belirtmediyse eğer; siz de sormayın. Belki de sadece nezaketini koruyabilmek için neden sizinle görüşmek istemediğini belirtmek istememiştir. Belki hatanızı bilmeniz düzeltebilmeniz açısından bir fırsat yaratacaktır size ama maalesef hayat her zaman bize ikinci bir şans vermez.

Son olarak;

Çok uzun yazdığımı biliyorum. Çoğunuz yorumlara "Okumadım ama teşekkürler." gibi ifadeler yazacak. Olsun, Xper canavarlarına da kapım açık. :) O yüzden bu paylaşımı yorumlara açık bırakıyorum. Bu paragrafı da her yoruma cevap yazamayacağım için gelmesi muhtemel bazı sorular için yazıyorum. Amacım ukalalık değil. Çok bilmiş biri de değilim ve bunları yazarken niyetim cesareti olmayanları aşağılamak değildi. Biraz egoist biriyim ama egomu tatmin etmek için başkalarını aşağılamam. Tamamen tecrübelerime dayalı bir paylaşım bu ve resimler dışında her kelimesi tamamen bana aittir. Bu şekilde çok kişi ile tanıştım. Bazen tanışma cümlesini kuran ben oldum, bazen de bana karşı böyle bir talep oldu. Sezgilerimden yola çıkarak büyük çoğunluğuna bir fırsat verdim. Şu ana kadar hiç pişman olmadım. Reddedildiğim de oldu, hiç aldırmadım. Karşınızdaki sizin nezaketinize terbiyesizlikle karşılık verirse de (henüz başıma gelmedi ama gelse de umursamam) hiç umursamayın. O kişinin seviyesizliğine aldırmayın.

Üzgünüm gizli kullanıcı; bu paylaşımda yorumlar arasında yoksun. :D

Sevgilerimle,

siyahtukenmezkalem