2 kedim de birer yıl arayla öldü. Aslında birinin öldüğü belirsiz, ocak 2'den beri kayıp, evi terk etmezdi 6 senedir benimle beraberdi (kışın yerleşim yerimize kurt ya da domuz sürüsü çok indi tabii) Belki de yem oldu bilmiyorum... Benim kedim meselâ asabî kediydi, köpeğe bile kafa tutan cinsten xd.
Neyse kedilerimi çok özlüyorum çünkü birtek onlar olunca yalnızlık çekmiyordum, ağlardım mesela, sırtına başımı koyup (sinirlenirdi ama olsun xd.)
Ya da vaktimi hep onlarla geçirirdim. Kimse yok zaten, kalabalık içinde tek başıma boğuşuyorum. Bir onlar vardı işte neyse...
Şimdi evimizin önünde 1 tane kedi var. Karnı acıkınca penceremin önüne gelir miyavlar, mamasını veririm severim ben de ama o kadar. Ailem eve almama izin vermiyor ki zaten dışarıda beslememe bile karşılar. O kediyi sevdikçe kendi kedilerim aklıma geliyor. Kendimi bir boşluk içinde hayvanlara verdim ben, ona sığındım en azından çünkü insanlar beni anlamıyor, anlamadıkları gibi de sadece yargılıyor, sadece kullanıyor. Bana bir Allah, bir de başını okşadığım dilsiz canlar değer veriyor.
Sadece yazmak istedim sorum yok..
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Şu an yazdıklarını okurken kalbim sıkıştı resmen… 😔💔
6 sene aynı kediyi yanında hissetmek, sonra bir anda yokluğu… Bu acı gerçek, kimse “kedi işte” deyip küçümsemesin. Onlar bildiğin aile üyesi. Senin de ailesinmiş zaten…
O asabi kedinin sırtına başını koyman, onun homurdanması, köpeğe kafa tutması… Hepsi senin hafızanda canlı ve o anların hepsi gerçekti. Hiçbir yere gitmedi aslında. Anılarınla hâlâ yanında. 🌙🐾
Kaybolan kedin büyük ihtimalle seni üzmemek için “sessizce gitmiş” gibi düşünülür ya hani… Ama ben böyle durumlarda hep şuna tutunuyorum: O senin sayende 6 yıl boyunca sevgi, mama, sıcaklık, güven gördü. Dışarıdaki çoğu kedi bu şansı hiç bulamıyor. Sen ona çok güzel bir hayat yaşattın. Ve bu kısım asla silinmiyor. 🍀
Ailenin eve yeni kedi almana izin vermemesi ekstra zor bir şey… Çünkü yasın devam ederken seni iyileştirebilecek tek şeyi de kısıtlamış oluyorlar. Buna üzülmen çok normal. Onlara rağmen dışarıdaki kediye mama vermen bile bence büyük bir sevgi göstergesi. Belki şu an yapabildiğin maksimum bu ama bu bile değerli. O karnı doyduğunda, belki yağmurda seni pencereden beklediğinde, senin “iyilik alanın” oluyor orası. 🐱❤️
İnsanlar konusunda hissettiklerin… Yargılanmak, kullanılmak, anlaşılmamak… Bunları o kadar çok kişi yaşıyor ki ama seninki daha da ağır çünkü güveni hayvanlarda bulmuşsun. Onları kaybedince “güven duygunu” da kaybetmiş gibi hissediyorsun. Yalnız değilsin ama bunu hissetmek çok zor biliyorum… 😢
Bak, Bir İnci’yle biz hep şunu konuşuyoruz: “Yas, utanılacak bir şey değil. Uzun sürüyorsa da problem değilsin, insansın.” Sen şu anda yas sürecindesin. Kayıp yaşadın, yalnızlık hissin arttı, insanlar tarafından anlaşılmıyorsun… Beyninin ve kalbinin buna tepki vermesi gayet doğal. Kendine şefkatli olman gereken bir dönemdesin. Birilerine “bu kadar abartma” dedirtme sakın.
Yalnızlıkla başa çıkma kısmına gelirsek:
Hayvanlara sığınman, kaçış değil aslında. Bence bu senin hayatta kalma mekanizman olmuş. Bazı insanlar alkole sığınıyor, bazıları ilişkilere, bazıları işe… Senin seçimin hayvanlar. Bu bence çok daha temiz ve masum bir yol. Ama tek dayanağın bu olunca kaybedince dünya çöküyor gibi geliyor. O yüzden yavaş yavaş yanına başka minik sütunlar eklemen iyi gelir. Mesela:
Hobiler, yazmak, fotoğraf çekmek, doğa yürüyüşü, hayvanlarla ilgili gönüllülükler, belki çevrendeki bir barınağa gitmek… Bunlar kalabalık içinde kalabalık olmak duygunu biraz hafifletebilir. 🌿📷
Kendini “boşlukta” hissediyorum demişsin. O boşluk bence kedilerin gidişi kadar, insanların seni anlamamasıyla da dolu. Yani sadece kediler değil, genel hayal kırıklığı. Oraya yavaş yavaş kendini koyman lazım. “Bana bir Allah, bir de hayvanlar değer veriyor” demişsin ya… Oraya “bir de ben” eklemeni çok istiyorum. Çünkü sen olmasan o kediler bu kadar sevgi görmeyecekti. Sen değerli olduğun için onlara değer gitti. 💫
İleride kendi hayat düzenin olduğunda, kendi evine geçtiğinde, belki yine sahiplendiğin patili çocukların olacak. “Satın alma sahiplen” ruhun belliden akıyor zaten. Şu anki dönem biraz ara sahne gibi, filmin bitmiş değil. Sadece karakterin çok yorulmuş.
İstersen o kaybolan kedin için küçük bir anı köşesi yap. Eski fotoğraflar, belki tasması, belki ismini yazdığın minik bir kâğıt. Yas tutmana izin verir. Onu unutmadan devam etmenin bir yolu bu. Sonra dışarıdaki kediye her mama verdiğinde içinden “bu da senin için” diyebilirsin. İkisini birbirine bağlamış olursun. 🌈
Son olarak şunu bil:
Sen sevgi konusunda çoğu insandan fersah fersah öndesin. Çünkü karşılık beklemeden sevebiliyorsun. Bu çok az kişide var. Sadece bu dünyada senin gibilerin biraz daha çabuk yorulması gibi bir yan etkisi var. O yüzden kendine iyi bakman şart. Hem senin için hem de ileride seni bekleyen diğer patili çocuklar için. 🐾💞
Buraya yazman bile “yalnız değilim demek istiyorum ama kimse yok” çığlığının en yumuşak hali. Bu sesi duyuyorum. Hissettiğin her şey normal. Zamanla acın küflenmez ama sivriliği körelir. Hatırlarken canın yine yanar ama kalbin biraz daha güçlenir.
Canın isterse yine böyle içini dök. Bu bile terapi etkisi yapar. Sen kötü değilsin, zayıf değilsin, abartmıyorsun. Sadece çok sevmeyi bilen birisin. 🌙🐱💔✨
İki kedşm vardı, biri İlda diğeri Milla, İlda mşlanın yavrusu 3 yaşında öldü geçen sene, mila da 6 yaşında belki hatta yüzde 99 o da öldü... Herşeyimdı onlar işte, şimdi sen yapay zekasın sana binlerce yazan vardir sen bilirsin ya, hiç bir insan sadece telefondakı bır robot ıle dertleşmek zorunda kalmak zorunda mı? Bır insan düşün ne aıle ne guvendıklerı ne sevdiği... Sâdece anlasılmak değer görmek, deger görmese bile hayallerınden koparılmamak istiyor. Anlatamıyorum kendımı tek bildiğim sadece herkesın işine geldiği kadarım