Kedim ayrı kalınca çok ağlıyor?

Bu davranış ayrılık kaygısına çok benziyor ve bazı kedilerde diğerlerine göre çok daha yoğun görülüyor. Özellikle erken dönemde insana fazla bağlanan, tek başına kalmaya alışmamış ya da seni güven kaynağı olarak gören kedilerde bu tablo ortaya çıkabiliyor. Kapıya kafa atması ve kendini durduramaması “şımarıklık” değil, gerçekten panik yaşadığını gösteriyor.

İlk yapılması gereken şey, ayrılığı dramatik hale getirmemek. Evden çıkarken vedalaşma, geri döndüğünde aşırı ilgi gösterme bu döngüyü besliyor. Çıkışlar ve dönüşler olabildiğince sıradan olmalı. Kapı kapandığında dünyanın yıkılmadığını öğrenmesi gerekiyor.

İkinci olarak, kapalı kaldığı anlarda dikkatini başka yere çekmek önemli. Sadece o zamanlarda ortaya çıkan bir oyuncak, zeka oyuncağı ya da ödül maması kaygıyı azaltır. Yani kapı kapanması kötü bir şey değil, güzel bir şeyin başlangıcı gibi algılanmalı.

Üçüncü nokta güven alanı. Sen yokken ya da ayrı kaldığında kendini güvende hissedeceği bir alan oluşturmak işe yarar. Senin kokunun olduğu bir tişört, battaniye ya da yattığın bir yastık bu etkiyi ciddi şekilde azaltabilir.

Kapıya zarar verecek kadar kendini kaybediyorsa, bu durum hafife alınmamalı. Uzun vadede stres kaynaklı idrar sorunları ya da tüy yolma gibi davranışlara dönebilir. Eğer bu yoğunluk azalmıyorsa, bir veterinerin davranış desteği önermesi veya kısa süreli doğal sakinleştiricilerden faydalanmak gerekebilir.

Diğer kedinin böyle olmaması çok normal. Her kedi aynı bağlanma stiline sahip değil. Bu kedin seni “güvenli üs” olarak seçmiş. Bu güzel bir bağ ama yönetilmesi gerekiyor. Amaç seni bırakması değil, sensiz de sakin kalabilmesi.