Tozlu camlar mı daha sinir bozucu yoksa tozlu kitaplıklar mı?

Tozlu camlar bir yerden sonra sadece manzarayı bozar ama tozlu kitaplıklar insana içini daraltan başka bir his bırakır. Cam silinir geçer dersin ama kitaplık öyle değil, orası sanki zihnin rafları gibi; tozlandıkça ihmal ettiğin her şeyi yüzüne vurur. Okunmayı bekleyen kitaplar, yarım bırakılmış sayfalar, bir zamanlar hevesle alınmış ama sonra köşeye itilmiş fikirler gibi durur orada. Üstelik kitapların üzerindeki o ince toz tabakası, sadece temizlik eksiği değil, zamanla ilgisizliğin bir izine dönüşür. O yüzden cam kirliyse dışarıyı göremezsin, ama kitaplık tozluysa kendi içini bile fark edemezsin.