Üniversiteden nefret ediyorum?

sabret bu günlerin de geçeceğini umut ederek devam et hayatına. Mümkünse bir psikologtan terapi al
hayatına biraz renk kat. Alışırsın.

aklıma lise yılım geldi. 18 yaşına yeni girmiştim bir kızı sevmiştim ama olmadı ve okul başladı ben okula gitmek istemiyordum o sıralar Knight Online oynuyordum ve de hesabımı soymuşlardı 150 tl param soyulmuş olmuştu (benim için çok para idi 150 tl).

O zamanlar devamsızlık 19,5 gün idi. 3 hafta içinde 13 gün devamsızlık yapmıştım. Aileme haber verilmiş. Ailem müdahale edince okula istemesem de gitmek zorunda kaldım. Devam ettim.
Aradan bir süre geçince acılar da Allah'ın izniyle dinmeye başladı...

Sabret ve hayata gözlerini aç. Bak.. belki de kaç öğrenci senin bulunduğun sıralarda olmayı hayal edip üzülüyor... Kaç kişi çok istediği halde senin sıralarına gelemedi.

Ve de elindeki nimetlere bak. Sana sunulan imkanlara bak ve şükret bir yandan.
Canını sıkma. İçini bir kağıda dök umuyorum rahatlarsın. Dinlediğin müziklerin de etkisi olabilir.
Mesela Gevher Nesibe Hastanesini biliyorsundur.
Psikolojik rahatsızlığı olanlara orada müzikle su sesiyle tedavi uygulanırmış. Zaten müziğin insana etkisi de ortada olan bir durum.

Güzel şeyler dinle. Mesela ney ile neva makamı ısfahan makamı dinle.

Bir de şunu söyleyeyim: olmadı mı? seneye bir daha denersin. Hayatı güzel ve iyi yaşamaya bak. Yardıma ihtiyacı olan insanlara elini uzat. Umuyorum onların gönlünü alman senin için de bir rahatlama olabilir.

Dua et Allahu teala'ya. :)

İnsanlar zamanla alışıyor ve okul bitince de o üniversite ortamını sürekli arıyor. Ben de ilk zamanlar üniversiteden nefret ederdim ama mezun olmamın üzerinden 2.5 sene geçmesine rağmen halâ 6 ayda bir üniversite okuduğumuz şehirde toplanıp beraber 2 3 gün geçiririz kız ayool