Okumadım diye neden sürekli dışlanıyorum , gerçekten çok yoruldum artık neden okumayan insana farklı gözle bakarlar?

evet lise okumadım. insanlar yüzünden özgüvenımde kalmadı

inşaatlarda calısıyorum genelde. şirketlerden iş alıp götürü yapıyorum 23 yasındayım

alt tabaka

ailemin durumu yoktu ama okutamayacak kadar değil. hep oku derlerdi. derslerde başarısız değildim derslerimde aşırıya kaçmamak şartıyla iyiydi. yanı aslında konusulacak cok sey var da herneyse

bilmiyorum değil. herneyse ama insanlardan cidden cok yoruldum

işte bunu anlamıyor ınsanlar

haklısın

sende onlar gibisin. mesele okumak değil, okumadı diye bir insanı sürekli dışlamak tek okumayan ben değilim ve eminim ki tek dışlanan da ama neden okumadım dıye dıslanıyorum? insan değil miyim ben? ya da onlar insan değil mi?

hayır. ama acıktan oku cevabıda soruma karsı gelen itici bir cevap bu yüzden böyle bir tepki verdim

neden okumadım dıye dıslanıyorum soruna oku dıye bı cevap geldiğinde saldırı değil savunma moduna gectiğim için evet edepsizim o zaman ben. teşekkürler yorumlar için..

23 yasındayım ben

lise okumadım. açıktan okumayı denedım iyide gidiyordum aslında son 1-2 senedir kayıt yenilemediğim halde Şu an 90 kusur felan kredim var ama insanların bana karsı davranısları yaklasımları sayesınde sogudum herseyden yıprandım. dıyorum kendı kendıme ben okuduktan sonra ınsanların bana davranısları böyle değişcekse okumuyorum artık çünkü gercekten çok küçük düşürücü davranıslara mağruz kalıyorum

bunu yapacak özgüvenim oldugunu sanmıyorum ben

ben insanlardan , insanların bana karşı yaklaşımlarından o kadar cok yoruldum ki. sözde hepsi akraba hepşi eş dost hepsi çok seviyor ama gel gelelim ki sonunda hepsi aynı sen okumadın.. sanırımartık sadece bana karsı böyle olmalarından değil de, insanların insanlığı bu kadar kötü duruma düşürmesinden yoruldum ben

uzun uzun yazdııgn yorumlardakı samimiyeti ve içindeki sıcaklığı hissedebildim gercekten ve inan bana bu beni çok mutlu etti bir nebzede olsa ama inan buna ne gücüm var ne dermanım ne şevkim. ya ben ınsanlardan cok yoruldum artık anlayabiliyosun değil mi beni? çok yoruldum

seni her ne kadar tanımsam da yalan konusmak istemıyorum. sabah uyandıgımda gene o lanet günlerden biri olacak benim için. senin adına cidden sevindim samimi söylüyorum, ayağa kalkabilmişsin. insan bir kere düştüğünde ayağa kalkması gercekten zor oluyor

benim ailemde öyle. destek olmak yerine köstek oluyorlar. dert ettiğimiz konular belkı farklı olabilir ama destek konusunda pek bir farklılığımız yok sanırım

bazen düşünüyorum gelmişim 23 yasına hani fazla bir yaşım yok ama ileriyi düşünüyorum dıyorum belkı bır aılem olur çok çalışırım bakarım bır sekılde dıyorum sonra gündelik hayatta baska evglilikte cıkan sorunlar gelıyor gözümün önune ve okumadıgım için bunlar da benım basıma gelıyor dıyorum sonra bırde bana söylenen iğneleyici laflar gelınce aklıma herseyden vazgeçiyorum. böylee içim acıyo sanki ne bilim. içimde yaşama sevinci bile kalmadı , artık sadece hayırlısı diyorum

sanmıyorum. teşekkürler vakit ayırdığın ve güzel samimi yorumlar yaptıgın için gerçekten çok teşekkür ederim..

ben gercekten çok teşekkür ederim

ya neden kımse anlamıyor benı? yıldım artık ben yıldım bittim tükendim. ne şevkim kaldı ne özgüvenim. ruh gibi yaşıyorum. birşey olsa da ölsem diye yola bakar oldum ben. sende sorunlar yaşamışsın anlayabiliyomusun beni? içimi? ölüm gelse diye yola bakıyorum ben

yorumların için gercekten cok teşekkur ederımn bir nebzede olsa içime acaba olur mu hissini verdin. dediğim gibi herkez için herseyın hayırlısı