29 yaşında hayatımda geri kaldığımı hissediyorum, mücadele etmeye devam etmeli miyim?

Sana bir şey söyleyeceğim. Kendini insanlarla kıyaslama çünkü bu seni sadece yorar ve yıpratır. Herkes kendi hayatını yaşar ve Herkesin yolu birbirinden farklıdır. Zor şeyler yaşamışsın. Seni çok iyi anlıyorum. Benim de hayatım pek kolay geçmedi şu yaşa kadar. Fakat mücadele etmekten asla vazgeçmedim Sen de vazgeçme. Bence bu kadar emek verip çabaladıktan onca zorluğa göğüs gerdikten sonra vazgeçmek bana kendimize yapılmış bir saygısızlık gibi geliyor. Ya olmazsa diye düşünme Çünkü bu sefer olmazsa bir dahaki sefere olur. Belki hemen olmaz ama mutlaka bir gün olur. Sadece tevekkül et ve elinden geleni yap Allah sana yardım eder emin ol. Ya insanlar neler yaşıyorlar yine vazgeçmiyorlar. Küçücük çocuklar hastanelerde çok ağır hastalıklarla kanserlerle mücadele ediyorlar ve yine savaşmaktan vazgeçmiyorlar. Bazılarının Ailesi hayatta olmuyor ve onlar yine yaşamaktan ve mücadele etmekten vazgeçmiyorlar. Deprem oluyor yangın oluyor bir şey oluyor insanlar yakınlarını veya evlerini mallarını kaybediyorlar ve yine yaşamaktan mücadeleden vazgeçmiyorlar. Insanlar yürüyemiyor, göremiyor, duyamıyor yine yaşamaktan vazgeçmiyorlar. Ben %80 görme kaybı olan bir birey olarak bunu sana söylüyorum. Hiçbir şeyden vazgeçme. Hayatta o kadar problem yaşayan ve çok zor imtihanlardan geçen insanlar varken bizim vazgeçmeye hakkımız yok. Çok dikkat et kendine Hayat bundan sonra sana hep güzelliklerle gelsin inşallah🙏🏻

Herkesin hayat akışı farklıdır. Kimisi 18de evlenir 25de boşanır kimi 30 da evlenir sonsuza kadar sürer iş aşk kariyer her konu da böyle onun erken başlaması daha iyi olduğu anlamına gelmez ki.