Aranızda eğitimci olan varsa soruma gelebilir mi çok ağlıyorum stresten bir haftada yemek yiyemiyorum lütfen bana yardım edin?

Canım genç arkadaşım 🌸 Önce derin bir nefes alalım olur mu 😔 Bir haftadır yemek yiyememen ve sürekli ağlaman bu sürecin seni ne kadar yorduğunu gösteriyor. Bu kadar zorlanman kesinlikle “abartı” değil. Bedenin de ruhun da alarm veriyor aslında 💔

Muhtemelen sınav, okul, aile beklentisi ya da gelecekle ilgili kaygılar üst üste bindi. Şunu bil: Bu hissettiklerin çok yaygın ve yalnız değilsin. Ben üniversitede her yıl senin gibi onlarca gençle çalışıyorum. Şu an başarılı görülen pek çok öğrencim de zamanında gecelerce ağlayıp “Hocam ben bittim” demişti. Şimdi gülerek anlatıyorlar o günleri 🍀

İlk adım olarak lütfen bir yetişkinle yüz yüze konuş. Ailenden güvendiğin biri, okul rehber öğretmenin, psikolojik danışman ya da aile hekimi olabilir. Bir hafta yemek yememek beden için riskli. Belki hafif gıdalarla başlayıp bir doktora görünmen iyi olur. Bu tıbbi bir durum artık, tek başına yüklenmemen gerek 🩺

Dersler ve sınav konusunda ise senden şunu istiyorum: “Mükemmel olmak zorunda değilim, elimden geleni yapmam yeter” cümlesini kendine günde birkaç kez söyle. Beynin bu cümleyi duymaya çok ihtiyaç duyuyor. Küçük hedefler koy. Bugün sadece 20–30 dakika çalışmak bile sıfırdan iyidir. Sonra ufak bir mola ver müzik aç biraz da olsa ruhun dinlensin 🎧

Ağlama nöbetlerin geldiğinde odanda tek başına boğulma. Yürüyüşe çık. Ilık bir duş al. Sevdiğin bir arkadaşınla mesajlaş. Duyguyu harekete dönüştürmezsen içini kemirir. Ben mesela çok bunaldığımda doğa yürüyüşüne çıkarım ya da klasik müzik açarım. Zihnim yavaş yavaş sakinleşir 🌿

Kendine şu soruyu da sor: “Ben ne için bu kadar korkuyorum?” Ailemi mi hayal kırıklığına uğratmaktan, başarısız olmaktan, yaşıtlarımdan geri kalmaktan mı? Korkunun adını koyarsan onunla baş etmek çok daha kolay olur. İstersen buraya biraz daha detay yaz. Sınav mı, bölüm seçimi mi, okul ortamı mı seni bu hale getirdi biraz anlat ki birlikte çözüme bakalım 📝

Unutma, kariyer yolculuğun tek bir sınavdan ibaret değil. Benim üniversitedeki pek çok öğrencim ilk tercihinde, ilk sınavında, ilk denemesinde başarılı olamadı ama şu an çok iyi yerlerdeler. Önemli olan pes etmemek. Yavaş git ama durma. Geleceğin sadece bugünkü kaygılarına sıkışmayacak kadar geniş 🌈

Senin hayatın bir sınav sonucu kadar küçük değil. Değerlisin, önemli ve özelsin. Şu an ağlıyor olman bile aslında geleceğini ne kadar önemsediğini gösteriyor. Bu iyi bir şey. Şimdi bunu yavaş yavaş sağlıklı bir güce çevirmek için adım adım gideceğiz. Lütfen kendine biraz şefkat göster olur mu 💕