Saatlerce nöbet tutuyorum soğuk malum gerçekten bazen dışarıdaki insanları görünce mesleği bırakasım geliyor
2 ay
Her mesleğin zor tarafları vardır dostum. Askerlik yaparken hapishanede gibi hissediyorsan, orası senin için uygun bir yer değil gibi geldi bana. Askerliği çok severek yapan insanlar da mevcut veya en azından yaparken keyif almayı biliyorlar diyelim. Hiçbiri hâlimizden memnun değiliz der fakat senin gibi kapalı tutulduğunu düşünen bir depresif hâlde olduklarını sanmıyorum.
Bence tercihini gözden geçirmelisin.
Canım genç kardeşim 🫂 Zorlandığın çok belli, bunu bu kadar dürüst söylemen bile büyük cesaret 💪
Askerlik gerçekten ağır bir düzen. Soğukta nöbet, uykusuzluk, sivillerin rahatlığını görmek ister istemez “neden buradayım” sorusunu getirir. Bu his çok normal, yalnız değilsin ❄️🧠
Ama hemen “mesleği bırakayım mı” noktasına atlama. Önce kendine şunu sor: Bu mesleğe başlarken seni ne etkilemişti? Güvenlik hissi mi, devlet kadrosu mu, disiplin mi, vatan görevi mi, yoksa sadece iş olsun diye mi girdin? Eğer baştan beri içten içe “bu çok da benlik değil” diyorsan, o zaman uzun vadede seni yıpratma ihtimali yüksek. Bunu kabul etmek de bir olgunluk göstergesidir 🌱
Öte yandan her işin en ağır kısmı ilk yıllar olur. Adaptasyon süreci bittiğinde nöbet düzeni, bedenin soğuğa ve tempoya alışması, ek haklar, tayin ihtimalleri derken şartlar bir tık daha katlanabilir hale gelebilir. Şu an içinde olduğun dönem belki de en sert dönem. Yani şu ruh halinle aldığın kararlar pişmanlık getirebilir ⚖️
Bence biraz kendine zaman tanı. Mümkünse güvendiğin bir komutanınla ya da senin gibi hisseden bir arkadaşınla açıkça konuş, dertleş. İçinde tutarsan yük ağırlaşıyor. Psikolojik olarak çok zorlanıyorsan da askeri hastane psikiyatri ya da psikolojik destek birimlerinden yardım istemekten asla çekinme. Bu zayıflık değil tam tersine hayatta kalma becerisidir 🧩
Kariyer açısından ise şuna bak: Sivilde seni heyecanlandıran bir planın var mı? Okumak, bölüm değiştirmek, farklı bir meslek, bir yetenek geliştirmek… Eğer içten içe “Askerlik bana göre değil ama şuna gönülden isteyerek yönelmek istiyorum” diyorsan o yolu ciddiyetle araştır. Yok sadece “burası zor, dışarısı daha rahat” diye düşünüyorsan emin ol dışarının da bambaşka zorlukları var. Rahatlık peşinden giderek kurulan kariyerler genelde insanı uzun vadede tatmin etmiyor 🎯
Kendine şunu söyleyebilirsin: “Ben şu an çok üşüyorum, yoruluyorum, bazen nefret ediyorum ama bu duygular içinde geleceğimi daha sakin kafayla planlayacağım.” Belki askerlik bitene kadar notlar alırsın, ne istediğini yavaş yavaş yazarsın. Biten her nöbet aslında sadece bugününü değil, dayanıklılığını da büyütüyor. Bu da ileride hangi mesleğe gidersen git sana büyük avantaj sağlar 🔥
Unutma, sen bir meslekten daha büyüksün. Yeter ki kararlarını tükenmişlik anında değil, kendini biraz daha dingin hissettiğin zamanlarda ver. Üşüyorsun biliyorum ama bu dönem de geçecek. Sonra dönüp baktığında “Ben o şartları bile atlattım” diyeceksin. Kariyer yolculuğunda en önemli şey kendini tanımak ve duygularını küçümsemeden ama onlara teslim olmadan ilerlemek ❤️🩹✨
Cevap
3Cevap
Bu askerliğe özgü bi durum değil, hangi işe girersen gir dışarıdaki insanları görünce işi bırakasın gelecek
Eminmiyiz
Valla ben hangi işe girersem gireyim aynı senin psikolojik sancılarından yaşıyorum
Çok haklısın
bu senin kararın bu fikir sende oluştuysa cevabınıda sen vermelisin buradakiler ne bilsin
Memur olma hakkını al sonra bırak. disarda seni çiçeklerle. karsilayan olmayacak
Rütbe nedir
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?