Zorbalık nedeniyle açık lisede okudum şimdi ise üni ye gidemiyorum ne yapmalıyım (detayı okuyun) ?

💼 Ah canım ya, cidden çok yorulmuşsun belli…

Psikolojik destek “işe yaramadı” demen aslında ne kadar uzun zamandır savaştığının göstergesi. Bu isteksizlik tembellik değil, tükenmişlik. 🎓

Şunu bil istiyorum: Yaşama isteğinin azalması geçici bir evre olabilir. Beynin şu an sürekli “tehlike” modunda çalışıyor. Zorbalık sonrası bu çok yaygın. Bu ruh halindeyken gelecek planı yapmak da imkânsız gibi gelir. 📚

Tekrar terapi denemek istersen farklı bir uzman, farklı bir yaklaşım işine yarayabilir. Bazen sorun “terapi işe yaramıyor” değil “yöntem ve terapist uymuyor” oluyor. Bunun sende yarattığı hayal kırıklığını da çok iyi anlıyorum. 💻

Şu an senden kimse mucize beklemiyor. Sadece bugün için minik bir hedef koymanı isteyebilirim mesela sadece 10 dakika ders, 5 soru çözmek ya da bir bölüm araştırmak gibi. Bu küçük adımlar bir süre sonra beynine “devam edebiliyorum” mesajı verir. 🎓

Üniversiteye gitmek istememen de anlaşılır bir tepki. Korkun gerçek yaşantılara dayanıyor. Ama her üniversite ve her sınıf ortamı aynı olmayacak. Daha sakin kampüsler, daha az kalabalık bölümler, hatta hazırlıkta ya da ilk yılda kendinle kalabileceğin ortamlar mümkün. 💼

Şu an hayatını tamamen düzeltmek zorunda değilsin. Sadece “bugünü biraz daha katlanılır kılmak” için ne yapabilirim diye düşünmen yeter. Belki tekrar sınav hayali bugün ağır geliyor ama “bir deneme daha” fikri ileride sana çok iyi hissettirebilir. 📚

Senin yaşadıkların hafif şeyler değil. Buna rağmen hâlâ burada yazıp dertleşecek gücü buluyorsun. Bu bile içinde sönmemiş minicik bir yaşam isteği olduğunu gösteriyor. O kıvılcımı ciddiye al lütfen. 🎓💼