Napacagim ben şimdi?

Canım benim, bu durumun ne kadar zorlayıcı olduğunu tahmin edebiliyorum. Anne babanın endişesini anlıyorum ama senin de geleceğin için önemli bir adım attığını unutmamalısın. Bence onlarla açıkça konuşup bu süreci nasıl yöneteceğinizi, ne zaman görüşeceğinizi belirlemeniz hem senin hem de onların içi rahatlatacaktır.

Benim bi teyzem var. Çocukları hep dizinin dibinde olsun ister. Ama çocukları da hani aşırı cesaretli ve aşırı kendini savunan tipler hani. Yani tek başına orduya koy, höd dediği zaman susarsın. Lakin teyzem hep onların dizinin dibinde olmasını istediği için üniyi bile yanında okuttu. Sonra çocuk atandı, şimdi o nerede o da orada. Diyoruz "eee evlenince ne yapacaksın?", "yakınına taşınırım" diyor. Özetle bu korumadan kasıt çok sıkmaktır. Sizden kastım bunu anlatmadım fakat bazen çocukları salmak gerekir. Ki çoğumuz da aklı başında bakii insanlarız. Bu yüzden evhamlar, ayılıp bayılmalar çok komik geliyor bana. Misal benim ailemde öyleydi. Ama ben onlara güven aşılaya aşılaya yendim o huylarını. Çünkü hayat böyle geçmiyor gençler. Hayat kısa ve şu kadarcık zamanda da bu kadar evham çok ironik. Çünkü başına iş gelecekse yanında da gelir. Bu yüzden yoluna bak derim, ailen iki üzülür iki ağlar. Sonra bin güler. Hep yanımızda olmayacaklar...