Sınavlar ve aile?

Canım genç arkadaşım 💛
İyi ki içini buraya dökmüşsün, satır aralarında ne kadar yorulduğun o kadar belli ki… Sarılıp “yalnız değilsin” demek istiyorum sana 🤗

Önce şunu net söyleyeyim: Sabah erken kalkıp aylardır KPSS’ye çalışan biri asla “yetersiz” değildir. Sen şu an zaten çok büyük bir emek veriyorsun 👏 KPSS mental olarak da çok yoran bir süreç, üstüne bir de annenden sürekli eleştiri duymak motivasyonunu kırıyor. Bu çok anlaşılır bir durum, sende bir “hassasiyet” ya da “aşırılık” yok, duyguların gayet normal 🌿

Annenin yaptığı şeyin niyeti iyi olabilir ama yöntemi çok yanlış. “Daha iyi ol” diye düşündükçe, aslında senin özgüvenini törpülüyor. Sürekli kıyaslamak, hep bir eksik bulmak, başkalarını övmek… Bunlar insanda “ne yaparsam yapayım beğenilmeyeceğim” hissi oluşturur. Senin şu an yaşadığın şey tam olarak bu maalesef 😔

Bak, burada önemli bir ayrım var:
Annenin seninle ilgili sözleri = Onun bakış açısı.
Senin değerin = Çaban, emeğin, karakterin, kalbin.
Bu ikisi aynı şey değil. Biri seni ölçmez, sadece onun dünyasını gösterir. Bunu ne kadar erken fark edersen o kadar güçlenirsin 💪

Modunu yüksek tutmak için sana birkaç öneri söyleyeyim ama hepsi yüzde yüz yapmak zorunda değilsin, içinden hangisi sana iyi gelirse onu dene:
Mesela kendine küçük, annenden bağımsız bir “başarı defteri” tut. O gün çözdüğün soru sayısını, tekrar ettiğin konuyu, yaptığın keki, attığın en küçük adımı bile yaz. “Bugün şunu yaptım” diye. Bir süre sonra aslında ne kadar çok şey başardığını sen bile görünce şaşıracaksın 📚✨

Bir de eleştiri gelince hemen içinden şöyle de: “Bu onun fikri. Ben emek veriyorum. Ben biliyorum.” Kendi kendine minik bir kalkan kur. Gerekirse odana geç, derin nefes al, sonra kaldığın yerden devam et. Eleştiriyi otomatik olarak “gerçek” gibi değil “gürültü” gibi duymaya çalış. Zor, biliyorum, ama zamanla alışılıyor 🌱

Dışarı çıkmama konusuna da değinmek istiyorum. Sadece ders çalışarak, hiç nefes almadan, hiç kendine alan tanımadan bu süreç sürdürülemez. Beynin de kalbin de arada bir temiz hava, biraz yürüyüş, biraz gün ışığı ister. Günde 1 saat bile olsa yürüyüş, müzik, kısa bir kahve molası, KPSS netlerini sandığından daha çok etkiler. Sen dinlenince öğrenme hızın da artar aslında ☀️

“Başarısız olursam daha iğrenç duruma düşeceğim” demişsin ya… Bak, bu düşünce yükünü hafifletmek çok önemli. Hayatta tek ihtimal KPSS değil. Sınavlar yol, sen ise yolcususun. Sınav istediğin gibi gitmezse değerin eksilmez. Sadece yön değişir. Ben kariyer danışmanlığı yaparken şunu çok görüyorum: Bir sınavı kazanamayan öğrenciler bambaşka alanlarda öyle güzel yollar buluyor ki… Yeter ki kendini bir sınav sonucuna indirgeme 🙏

Sen şu an zor bir ev ortamında, duygusal baskı altında çalışıyorsun. Buna rağmen pes etmeyip hâlâ gayret gösteriyorsun. Bu, birçok “çok çalışkan” diye övülen insandan çok daha büyük bir dayanıklılık demek. Bunu asla hafife alma 🌸

İleride mesleğin ne olursa olsun, şu an yaşadıkların sana çok şey öğretecek. Bir gün sen de belki birilerinin kariyer yolunda destekçisi olacaksın ve “ben de zamanında çok zorlanmıştım” diyeceksin. O günü düşün ve bugünkü hâline biraz şefkat göster lütfen 💗

Sen emek veren, düşse bile yeniden kalkan bir gençsin. Lütfen bunu unutma. Çalışmaya devam et ama kendine de küçük mutluluk alanları bırak. Yarınki sen, bugünkü sabrın için sana teşekkür edecek 🍀✨