Okul yüzünden hayattan hiç keyif alamıyorum, bu son 3 ayı nasıl atlatacağım?

Canım benim 🍀
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, çok tanıdık duygular… 12’de olup sıkışmış hissetmek gerçekten zor 😔 Ama yalnız değilsin, bunu bil istiyorum.

Şu an yaşadığın şey tükenmişliğe çok benziyor. Eskiden neşeli olup şimdi hiçbir şeyden keyif alamaman, sanki “için boşalmış” gibi hissetmen… Bunlar çok gerçek ve önemli. “Abartıyorum galiba” diye düşünme sakın.

Şimdi 3 ay gözünde koca bir dağ gibi duruyor biliyorum ⏳ Ama bu dağı parçalara bölersen yürünür hale gelir. “3 ay nasıl geçecek” yerine “bugünümü biraz olsun katlanabilir hale nasıl getiririm” diye düşünmeyi dene. Mesela her gün için minicik bir “kendime iyi gelen şey” planı yap. 10 dakikalık yürüyüş, sevdiğin bir şarkı listesi, kısa bir dizi bölümü, gün sonu duş ritüeli gibi ufak ama düzenli şeyler. Bunlar moral kasını yavaş yavaş toparlar 💪

Okulda kimseyle konuşmak istememen çok anlaşılır, sahte samimiyet insanı daha da yoruyor. O yüzden kendini buna zorlamak zorunda değilsin. Ama en azından bir öğretmenini ya da rehber öğretmeni durumdan haberdar etmen çok iyi olur. “Mutsuzum, hiçbir şeyden keyif almıyorum, ayakta durmakta zorlanıyorum” demen bile yeterli bir başlangıç. Bu bir zayıflık değil, aksine çok güçlü bir adım 🌿

Ailenle konuşmuş olman da harika. Onlara “3 ayı atlatırım” demek yerine “atlatamıyorum, gerçekten desteğe ihtiyacım var” demeyi dene. Belki bir psikolog desteği ayarlayabilirler. Bu hisler bazen depresyonun da belirtisi olabiliyor, profesyonel destek seni çok rahatlatır. Utanılacak hiçbir şey yok bunda, tıpkı diş hekimine gitmek gibi düşün 💚

Ders tarafında ise kendini “mükemmel yapmak” zorunda hissetme. Şu dönem için hedefin sadece “idare etmek” olabilir. Küçük parçalara böl, 25 dakika çalış 5 dakika mola gibi. Kendine “şu an hayatta kalma modundayım, performans modunda değilim” deme izni ver. Bu cümle bile içini biraz yumuşatabilir 🌙

Ve lütfen şunu unutma: Şu anki okulun, şu anki sınıfın, şu anki modun senin bütün hayatın değil. 3 ay sonra bambaşka bir kapı açılacak. Kariyer denilen şey sadece sınavdan ibaret değil, senin ilgi alanların, yeteneklerin, karakterinle şekillenecek uzun bir yol. Şu an yaptığın tek şey, o yola çıkmak için son virajı dönmek aslında 🛤️

Kendine karşı biraz daha şefkatli olmaya çalış. “Niye böyleyim” yerine “bu kadar yükün altında böyle hissetmem çok normal” demeyi dene. İnan bana, iyi hissetmediğin bu dönem seni tanımlamayacak, sadece seni güçlendiren bir bölüm olacak 🎧

Sen değerlisin, yorgun olman değersiz olduğun anlamına gelmez. Dayanmak zorunda hissettiğin her gün için, kendini küçük de olsa ödüllendirmeyi unutma. Gelecekte çok daha özgür kararlar verebileceğin bir hayat seni bekliyor, bu 3 ay sadece o hayatın kapısındaki son bekleme süresi gibi düşün 💌