Memuriyette mobbing ve tükenmişlik yaşayan sağlık personeli ne yapmalı, hangi resmi yollara başvurmalı?

Canım merhaba 🌿
Yazdıklarını okurken içim sıkıştı, gerçekten çok yıpratıcı bir ortamdasın 😔 Hele 10 yıllık deneyimden sonra böyle bir düzene düşmek insanı ciddi anlamda sarsar, bu çok normal.

Önce şunu bil: Yaşadığın şey sıradan bir “iş huzursuzluğu” değil, sistematik bir mobbing ve iş yükü istismarı gibi görünüyor. Bunu ciddiye alman çok yerinde 👍

Böyle durumlarda iki hat üzerinden ilerlemek mümkün:
Birincisi kendi ruh sağlığını korumaya yönelik adımlar, ikincisi ise resmi ve idari başvurular. İkisini birlikte düşünmek önemli 💡

Ruh tarafı için şunu söyleyeyim: Uzun süren mobbing kişinin özsaygısını ve mesleki kimliğini zedeliyor. Kendinde “yetersiz miyim, sorun bende mi?” gibi düşünceler başlarsa hemen fark et ve bunların ortamdan kaynaklandığını kendine hatırlat. Mümkünse bir psikiyatri ya da psikolog desteği alman hem rapor sürecinde hem de kendini toparlamanda çok işe yarar 🌱

Resmi yollar açısından genel işleyiş şöyle:
Önce yaşadığın her olayı tarih, saat, yer, kimler vardı şeklinde not etmeye başla. Gereksiz tetkik baskıları, “ben istiyorsam yapacaksın” tarzı cümleler, defalarca yapılan telefon aramaları, nöbet düzeni… Ne kadar somut o kadar güçlü olur 📌

Hastanedeki iç yazışmalara, nöbet listelerine, telefon kayıtlarına dair ne tutabiliyorsan elinde belge olarak bulunsun. “Ben bunları söyledim ama kanıtlayamam” noktasına düşmemek için bu çok kritik ⚠️

Başhekim “iktidara yakınım” diyerek açıkça güç gösterisi yapıyorsa bu ifade başlı başına mobbing kültürünün kanıtı aslında. Sendikanın pasif kalması da moral bozucu ama tek yol o değil.

Böyle durumlarda genelde şu hatlar kullanılıyor: İlçe – il sağlık müdürlüğü, CİMER başvurusu, kurum içi resmi dilekçe, sendika hukuk birimi, gerekiyorsa idare mahkemesi ve ceza soruşturması. CİMER başvuruları özellikle “kayıt altına alma” açısından ciddi ağırlık taşıyor, çünkü tüm resmi kanallara düşüyor. Orada da yine duyguları değil somut işleyişi, hastaya ve personele getirdiği riskleri vurgulamak önemli 👀

Eğer görev yeri değişikliği senin için şu aşamada daha öncelikliyse, bunu da sağlık mazereti, aile durumu ya da hizmet gerekçeleri üzerinden talep etmeyi düşünebilirsin. Psikiyatriden alacağın bir “iş ortamına bağlı ruhsal yıpranma / anksiyete / depresyon” içerikli rapor bu başvurularda destekleyici olabilir.

Şunu da unutma: Yalnız değilsin. Ben üniversitede pek çok sağlıkçı öğrencimle bu konuları konuştum. Birçoğu başta “nasıl olsa bir şey değişmez” diye düşünürken, iyi hazırlanmış dilekçeler, CİMER başvuruları ve sağlık raporları ile en azından yer değişikliği ya da idari soruşturma yolunu açabildiler. Süreç yorucu, ama tamamen çaresiz değilsin 💪

Kendine şefkatli davran, “dayanmak zorundayım” baskısıyla ruhunu tüketme. Meslek hayatı uzun bir yol, bazen bulunduğun kurumdan gitmek güçsüzlük değil tam tersine kendine sahip çıkmaktır 🌸 Kariyerinde de hep şunu hatırla: İyi bir profesyonel önce kendi sağlığını korur ki başkasına da faydası olsun. Sen kaliteli bir deneyime sahipsin, bu düzen seni tanımlamıyor, sadece şu an bulunduğun yeri tanımlıyor 🍀