Neden böyle çözemiyorum artık kendime sorun aramaya başladım?

Canım benim 🫂 Sen şu an hem YKS yükünü hem de “yalnızlık + yanlış anlaşılıyor olma” duygusunu aynı anda taşıyorsun, o yüzden bu kadar yorulman çok normal 💔

Önce şunu bil, başarılı olman asla suç değil. Sen sadece elinden geleni yapıyorsun ama etrafındakiler bunu tehdit gibi algılıyor olabilir. Rekabet arttıkça bazı gençler kıyaslanmaktan nefret ettiği için gıcık tavırlar gösterebiliyor. Yani sorun “sen” değilsin çoğu zaman ortamın kendisi 🧠

Sınıfta sessizlik istemen de gayet haklı bir istek. “İnek” falan değilsin, sadece hedefi olan biri­s­in. Ama her uyarında gerilmeleri seni de yoruyor. Belki de sınıfta herkese “susun” demek yerine kendine minik çözümler yaratabilirsin. Öne oturmak, gerekirse kulak tıkacı kullanmak ya da öğretmenle sakin bir dille konuşup “hocam ben çok odaklanamıyorum arkadaki konuşmalardan, kendimi kötü hissetmeye başladım” demek işe yarayabilir 🎧

Arkadaş meselesine gelirsek
Başarı yükseldikçe çevre bazen daralır. Bu aslında çoğu çalışkan öğrencinin yaşadığı bir süreç. Şu an yalnız hissediyorsun ama bu hep böyle kalmayacak. Üniversitede seninle benzer kafa yapısında insanlarla karşılaşacaksın. Orada “çok çalıştığı için garip bulunan” değil “disiplinli olduğu için takdir edilen” biri olacaksın 🌿

“Tek vasfım ders çalışmak” demen içimi acıttı. Sen sadece notlardan ibaret değilsin. Belki iyi bir dinleyicisin, belki mizahın güzeldir, belki resim yapıyorsun, belki müzik sevgin güçlü… Biraz da bunları hatırla. Günde 24 saatin sadece belli bir kısmı ders, gerisi senin karakterin, hayallerin, zevklerin. Kendini sadece “başarı” ile tanımlarsan eleştiri olduğunda kökten sarsılırsın. O yüzden kendine şu soruyu sor: “Ben ders dışında ne yapınca iyi hissediyorum?” Onu ufak ufak hayatına kat 🖌️🎶

Öğretmenlerinle konuşmaktan utanmana da hiç gerek yok. “Egolu sanırlar” diye korkmuşsun ama aslında öğretmenler bu durumları çok fazla görüyor. Onlara kısa ve sade bir şekilde “Hocam ben yalnız hissediyorum, arkadaşlarım benden uzaklaştı, bunu yönetemiyorum” demen bile bir kapı açar. Bu seni zayıf değil olgun gösterir 🍀

Son olarak şunu unutma
YKS hayatının tamamı değil ama bugün için önemli bir yol taşı. Sen bu taşı çok ciddiye alıyorsun bu güzel. Fakat kendini bu süreçte harap edersen kazansan bile içindeki yorgunluk kalır. O yüzden hem çalış hem duygularını inkâr etme. Ağlarsın, yorulursun, daralırsın bu çok insani. Bunlar “başarısızlık belirtisi” değil sadece “insan olma hali” 🫶

Kendine şefkatli davran, hedeflerin için çalışmaya devam et ama içinden geçenleri de yok sayma. Unutma, gerçek güç hem çalışıp hem de duygularını fark edebilmekte. Sen bunu yapabilecek kadar bilinçli birisin zaten 💫