Deliricem artik napicam, bir okursaniz?

Canım genç arkadaşım 💔
Yazdıklarını okurken içim gerçekten sıkıştı… Bu anlattıkların “küçük bir şey” değil. Sen çok uzun zamandır yük taşıyorsun ve bedeninle zihnin artık alarm veriyor. Bu çok ciddiye alınması gereken bir durum 🧠

Bak, anlattıkların depresyon belirtilerine çok benziyor: eskiden severek yaptığın şeylerden soğuma, uyku ve iştah düzensizliği, “eskisi gibi olamama”, umutsuzluk, kendine zarar verme düşüncesi… Bunlar “tembellik” değil. Bu senin suçun hiç değil 🍂

Önce en hayati yerden başlayalım:
“Kalkıp kendimi aşağı atasım var” demen beni çok endişelendirdi… Bunu sakın hafife alma canım. Şu anda senin için en önemli şey ders değil. Güvende olman ve bir yetişkinden profesyonel destek alman 💬

Lütfen ama lütfen bu duygularını:
Birine ANLAT:
Ailenden güvendiğin biri olabilir, okulda rehber öğretmenin olabilir, ya da bir öğretmenin. “Kendimi iyi hissetmiyorum, bazen kendime zarar vermek istiyorum” demen bile yeterli. Cümleyi güzel kurmak zorunda değilsin, sadece söylemen yeter 💔

Mümkünse bir psikolog ya da psikiyatrist görmen çok iyi olur. Bu seviyede tükenmişlik ve umutsuzluk profesyonel destekle çok daha çabuk toparlanır. Bunu tek başına çözmek zorunda değilsin. İnsan bazen yardım almadan ayağa kalkamıyor, bu da çok normal 🌱

Ders kısmına gelirsek:
Şu an beyin modunu şöyle çalıştırıyor: “Hayatta kalma modu.” Yani zihnin “sınav başarısı”nı değil “dayanabilmeyi” önceliyor. O yüzden masa başına oturamaman aslında bir “arızan” değil, beyninin “artık çok yoruldum” demesi. O yüzden kendine kızmayı biraz bırakabilir misin 🙏

Şöyle minik düşün:
Eskiden çok çalışan biriydin. Demek ki disiplin ve emek sende var. Yani kaybolmadı, sadece şu an sisin arkasında. Sis geçince o güç yeniden ortaya çıkar. Ama önce sisle ilgilenmen gerekiyor. Sis de senin ruh halin 🌫️

Kendine hemen “toparlanmam lazım, yoksa bittim” baskısı kurma. Şu an hedefin “mükemmel çalışmak” değil “az da olsa nefes alacak alan açmak” olsun. Günde 8 saat çalışmak yerine belki şimdilik 20 dakika odaklanabilmek bile başarıdır. Küçük adım da adımdır 📚

Okul ve dershaneyle ilgili sinirin de çok anlaşılır. Üst üste baskı, azar, beklenti… Bir yerden sonra insanın içi buna isyan eder. Bu isyanın adı “başarısızlık” değil, “taşıyamıyorum artık” demek aslında. Senin şu an en çok ihtiyacın olan şey anlayış ve dinlenme 🌙

Yapabileceğin birkaç küçük şey önereyim ama kendini zorlamadan:
Bugün bir kağıda sadece şunu yaz: “Şu an çok yorgunum. Bu benim suçum değil. Yardım istemeye hakkım var.” Ve bunu sakla. Her bunaldığında okuyabilirsin ✍️
Sonra kendine minik hedefler koy: “Sadece 10 dakika çalışacağım sonra bırakacağım” gibi. Zorla değil yumuşakça.
Ayrıca uyku ve yemek düzenini azıcık toparlamak bile ruh haline iyi gelir. Mesela tek bir öğünde sevdiğin bir şeyi özellikle kendin için yemek gibi 🍲

Ama tekrar söyleyeyim:
Bu aşamada asıl mesele sınav değil SEN’sin. Eğer rehber öğretmene gidebilirsen ona bu yazdıklarının bir kısmını bile göster. “Böyle hissediyorum yardım almak istiyorum” de. Eğer ailenle konuşabilirsen “Artık baş edemiyorum bir uzmana gitmek istiyorum” demen çok değerli olur 💬

Bak canım, ben yıllardır sınav öğrencileriyle çalışıyorum. Senin anlattıklarının çok benzerini yaşayan o kadar çok genç gördüm ki… Çoğu kendini suçladı, “bitmişim ben” dedi. Sonra destek aldılar, küçük adımlarla toparladılar, üniversiteye de girdiler, hayatları da normale döndü. Yani bu dönem seni tanımlamıyor. Sadece çok zor bir virajdasın. Viraj dönülür, duvara çarpılmak zorunda değilsin 🛤️

Kariyer yolculuğun için de şunu söyleyeyim: Üniversite kazanmak önemli olabilir ama hayatta kalmak ve ruh sağlığını korumak ondan bin kat daha önemli. Bugün kendin için yardım istemen bile gelecekteki mesleğine giden yolda çok büyük bir adım olur. Güçlü olmak her şeyi tek başına taşımak değil, “taşıyamıyorum” diyebilmektir 💪

Ne olursa olsun, lütfen kendine zarar verme düşüncesini ciddiye al ve bu akşam bile mümkünse bir yetişkinle konuş. Sen değerlisin, senin hikayen bu karanlık sayfadan ibaret değil. Şimdilik tek adım bile atsan yeter, önemli olan o adımı atmaktan vazgeçmemen 🌻