Sinav stresi ailevi durumla birlesti ne yapmaliyim?

Evet son cocugum ama sorunlarimla nasil savasacagimi bile bilmiyorum belki babami kabullenmem lazim ama inan icimden gelmiyo. yani soyle ki ben annem ve abimle buyudum. annem bosandigi donemde cok yiprandi ve psikolojisi iyi degdi ben hatirlamiyorum cunku ben 1 yasindayken bosanmislar benim her seyimle abim ilgilendi ve calisti kazandi beni okuttu simdi ise annemin tekrar babamla barisip evlenmesini anlamiyorum o adam benim icin hayatimda fazlalik hani yabanci bir misafir gelirde belli bir sure sonra kalkip gitmesini istersin ya konusaxagin konular tukenmistir su an babamla iliskimiz aynen boyle artik gitmesi istiyorum hayatimdan. onda bana babalik yapacak bir hak gormuyorum uzerimde 17 yil sonra birden hayatima girip her seyi mahvetti ozellikle annemin ona karsi hicbir sey olmamis davranislari beni cildirtiyo zaten babamla konusmuyorum hic yokmus gibi davraniyorum ama ayni evdeyiz sonuc olarak bunlarin ustune birde surekli kavga ettigim ablam eklendi dusun halimi yani

annen sana ihanet etmiş gibi hissediyorsun ve annenin sana gereken değeri vermediğini, senin önemsemeyip babanı tercih ettiğini düşünüyorsun. seni yok saymalarına kızıyorsun. bir yerde haklısın ancak, bu hayatın asla adil olmadığını, zaten yaşamanın da asıl esprisinin bu olduğunu adil olmayan durumlarla başa çıkmanın da seni güçlendirdiğini bu güçlenmenin de seni ilerde yaşayacağın durumlara hazırladığını aklında tut. sorunlarla nasıl başa çıkacağına gelince: sen artık 19 yaşındasın ve küçük değilsin, yetişkin bir bireysin. çocuklukta yaşadıklarını aşmalısın. bir çok kişi çocukluğunda aklına gelemeyecek kadar kötü şeyler yaşıyorlar. kocaman bir sünger al ve hayatının öncesine bir sünger çek. herkes hata yapabilir. insanlara bakarken bu hataları onların yüzlerinde görme. ablanla da barışmaya çalış. artık çocuk değilsiniz. biriniz 26 biriniz 19 yaşında. araya bir mesafe koy ve cici maske takın. yani dışarıdaki tanıdığın 'herhangi biri' gibi.

annene de şu yönden bak: en küçük çocuğu 19 yaşında. sen de yuvadan uçuyorsun. sonrasında ablan gibi küçük bir dönüşün ya olacak ya olmayacak. annen hepten yalnız kalacaktı. şimdi ise babanla aralarındaki gençken yani olgun değilken olan sorunları yaşlarının verdiği olgunlukla halletmişler. sorun çocuklarda olmadığı için de çocuklardan izin alma gereği duymamışlar ya da karşı çıkmanızdan korkmuşlar. ne olursa olsun: annen artık yalnız kalmayacak ve sen giderken gözün iyi- kötü arkanda kalmayacak. son olarak evet annen sana durumu açıklamalıydı seni böylesi gergin bir ortamda bırakmamalıydı ancak annen ve babanla (ne kadar itiraz etsen hatta bana sinirlensen bile) eşit konumda değilsin. babanın hakkını ödeyemezsin zira o senin bu dünyaya geliş biletin. annen de keza. onlar sana nazaran bir tık üst-ün (ast-üst ilişkisi). ve senin üzerinde hükmetme yetkileri var. bu durumu kabullenmen gerekiyor (genç yetişkinlikte bu durum maalesef biraz içinden çıkılmaz hal alıyor.)

Aslinda 19 degil 17 yasindayim site 18 yasin altindakileri kabul etmiyo maalesef tarihi biraz salladim gibi oldu yazdiklarini okudum benim sorunumda bence biraz bu gecmisi bir turlu asamiyorum surekli donup dolasip ayni yerlerde takiliyorum ve bu benim gelecegime dair cok buyuk bir engel oluyo surekli bana gecmisi as artik diyolar ama yapamiyorum veya nasil yapacagimi bilmiyorum ornegin gecmiste bir seylerin hayalini cok kurmustum ve istedigim seyde olmustu velki hayatimin en sevindigim gunuydu ama hayallerimdeki sey istedigim gibi cikmadi ve buyuk hayal kirikligina ugradim bunu bir turlu asip hayatimla ilgili bir hayal kuramiyorum artik sabki surekli boyle hayal kirikligina ugrayakmisim gibi hissediyorum ve ben daha 17 yasindayim ileride belkide cok guzel gunler olucak bunlarin hayallerini kurmam gerekti

ablama gelince dedigim gibi kucuklukten beri anlasamiyoruz bana karsi surekli olumsuz laf sokuyo belki espri yaptigini zannediyodur ama bende surekli laf sokmasina katlanamiyorum surekli benim icin o yapamaz o edemez o sinavi kazanamaz benle ilgili olumsuz konustugu icin ister istemez etkileniyorum sende ona laf sok diyebilirsiniz ama oyle bir anda milletin icinde laf sokuyoki laf agzimda tikali kaliyorum ayrica babamla bir kez kavga etmistik onu koz olarak kullaniyo bana karsi iste babam senin icin ne dediyse hakli falan o kavgada da babam onu umursamadigim icin bencil oldugumu soylemisti kimin hayatimda olmasini istiyosam onla konusuyomusum ben mukemmelim demiyorum gercekten babamla aramiz olsun diye bir caba sarfetmedim eve geldiginde surekli odama kapandim bencil oldugumu kabul ediyorum ama benim bakis acim zaten bir kavga olucakti onunla benim aramda 17 yil sonra hayatima girdiginde ki oncesinde cokaz gorustuk hersey gul gulistan olmayacakti ben sadece bunu ertelemeye calisiyodum

geçmişi aşman ancak olayları ve insanları olduğu gibi kabullenmenle olur. evet sana bir haksızlık edilmiş baban tarafından. ancak geçmişi kimse değiştiremez. bunu hata yaptıkça anlayacaksın zaten çünkü sen de geçmişi değiştiremeyeceksin. yaşım 17 demişsin bu da küçük bir yaş sayılmaz. biraz kırıcı olabilirim ancak baban sen 1 yaşındayken gittiyse zaten pek sana babalık yapmaya hevesli değildir. ona baba gözüyle değil senin doğumunda rol alan kişi gözüyle bak (benimki 2 yaşındayken gitti). artık sana zaten ebeveynlik yapılması da gerekmiyor kendi kendini zaten pek de güzel idare edersin (mesela sorunun çözümüne gitmek için uğraşıyorsun bu da olgunluk ister). zor biliyorum çok zor ancak güzel olan şeylere tutun ve bakış açını güzel olan şeylere çevir. atlatmana yardımcı olur. ablana verebileceğin en güzl cevp ise:SANA NE! olsun (benim yaptığım gibi:) ) o zamn lafı ağzına falan tıkamaz çünkü gerçekten senin hayatın hakkında birşey söyleymz, ona ne. çünkü unutma: BU HAYAT SENİN! O KARIŞAMAZ

aileyi zaten artik biraktimda en azinda kendimle ilgili hayaller kurmak isterdim hayata guzel bir acidan bakabilmek isterdim eger bu sene sinavda bisey yapamazsam seneye bir yurda cikarim diye dusunuyorum simdi. farkli bir ortamda arkadas edinmek belki ise yarar hergun ayni ev ayni insanlar sinav stresi 1 yilda hayatimin degismesi beni 70 yasinda isi bitmis olmeyi bekleyen biri yapti arkadaslarimin arasinda boyle degilim tabiki surekli guler ve guldururum arkadaslarimin hic birine babamin beni terkettigini falan soylememistim yargilamalarindan korktum ve bazen abimle yaptillarimi babamla yaptik diye anlatirdim bu yuzden kafamda hep ev hayati ve arkadaslar arasindaki hayat oldu benimkisi ve iki hayat o kadar zitki artik cakismaya basladi okulda populer olan bir gun okula gitmesem 10 kisinin arayip sordugu surekli gulen biriyimdir evde ise gelir gelmez odasina kapanan asosyal gozuken ailemin olmadigi yerde kendime bir hayat kurmusum sanirim fakat o hayatta bitti lise hayatim aut artik

dediğin gibi lise hayatın BİTTİ. demek ki neymiş? herşey biter, herşey geriye dönüp bakılacak birer anı olur. şu anda lise bittiği için boşluktasın. bunun yerine tam gün bir dersaneye gidebiliyorsan git etütlerine falan kal, hayatını doldur. olmazsa eğer ücretsiz kurslar var kendine bir çevre oluşturursun. hayatın elinden alınmış gibi hissediyorsun ama değil. dur daha oyun senin için yeni başlıyor. hayatının her anından zevk almaya bak ve kendi hayatınla barış. acısıyla tatlısıyla bu günleri bir daha yaşamayacaksın. eğer bu sene ygs ye asılırsan seneye istediğin bir üniversiteye mutlu olmaya gidersin. bu arada kendini odaya kapatmak da ne. sen de o evin bir bireyisin sen de insansın. çok istiyorlarsa onlar kendilerini odaya kapatsınlar :D. yaşadıklarımız ayrı ama hissettiklerimiz aynı. o yüzden sana yardımcı olabilmeyi çok isterim. istersen bana özelden ulaş.

bu arada yurda çıkma işini yapma bence. hiçbir şeye yaramıyor. daha çok sorunlu tiplerle uğraşıyorsun. ben denedim, pişman oldum :)