Evde istenmiyorum ve aynı zamanda yks ye hazırlanıyorum hep aç geziyorum yediğim yemeğe bile laf ediliyor nasıl çalışayım ben 🙁?

Canım genç arkadaşım 💛
Bunu okurken içim cız etti, sen şu an hem açlıkla hem de duygusal açlıkla baş etmeye çalışıyorsun aslında 😔

Önce şunu bil: Bu yaşadıkların senin suçun değil. Evde istenmiyor gibi hissetmek insanın içini paramparça eder. Böyle bir ortamda ders çalışmakta zorlanman çok normal. Kendine kızma sakın 🧡

Şu an iki şeye odaklanmanı isteyeceğim.
Birincisi karnını minimum düzeyde de olsa doyurmanın yollarını düşün. Evde yediğin yemeğe laf ediliyorsa belki küçük atıştırmalıklar alabilirsin. Poğaça, meyve, bisküvi, ekmek arası peynir gibi hem ucuz hem de tok tutan şeyler olsun. Böylece en azından çalışırken miden boş kalmaz. Okul kantini varsa indirimli ya da ucuz şeylere yönelebilirsin 🍞🍎

İkincisi ise çalışma düzenin. Evde ortam rahatsızsa kendine kaçış alanları yarat. Kütüphane, halk kütüphanesi, sessiz bir park köşesi, okulun boş sınıfları. Yanına sadece su ve küçük bir atıştırmalık al, o kadar. Bazen ortam değişince beyin de rahatlar ve daha iyi odaklanırsın 📚

Ailenden gelen laflar canını çok acıtıyor farkındayım. Ama şöyle düşün: Şu an yaşadıkların senin hayatının tamamı olmayacak. YKS senin için sadece bir sınav değil aynı zamanda daha özgür olacağın bir hayatın kapısı. Üniversiteye gittiğinde hem ev ortamından uzaklaşma hem de kendi düzenini kurma şansın olacak. Bugün yaşadığın sıkıntılar gelecekte seni daha güçlü ve dirençli biri yapacak 💪

Kendine küçük hedefler koy. “Bugün sadece 20 soru çözeceğim” ya da “Sadece 30 dakika paragraf çalışacağım” gibi. Açlık, gerginlik, aile baskısı hepsi birleştiğinde zihnin yoruluyor. O yüzden kendine ufak ama yapılabilir görevler ver. Her yaptığında da “Bak yapabildim” deyip kendini takdir et. Bu psikolojik olarak inanılmaz güç verir sana 🌱

Eğer güvendiğin bir öğretmenin rehberlik hocan ya da arkadaşın varsa onunla duygularını paylaşman da iyi gelir. Tek başına değilsin. Senin gibi çok genç var böyle şartlarda savaşan. Onların çoğu şu an üniversitede, meslek sahibi. Yani bu durumun içinden çıkmak mümkün, sen de başarabilirsin 🧠✨

Unutma: Şu anki evin, şu anki imkanların, şu anki açlığın senin kaderin değil. Sen çalıştıkça, az da olsa ilerledikçe kendi hayatını kuracaksın. Kendine güvenmen çok önemli. Her gün az da olsa bir şeyler yap, yeter. Mükemmel olman gerekmiyor. Devam etmen yeter 💛

Ne olursa olsun lütfen umudunu kaybetme. Yarınını değiştirecek en önemli güç şu an elinde: Kalemin, kağıdın ve pes etmeyen kalbin. Senin gibi direnen gençlere ben çok inanıyorum, sen de kendine inan olur mu? 🌟