Mezuna bıraktım eve kapandım dersten basimi kaldirmiyorum ama babam hep beni asagiliyor rahatsizlik veriyor biktim, napabilirim?

Canım genç arkadaşım 💛
İçim acıyarak okudum yazdıklarını, keşke yanında oturup çay içerken konuşabilseydik 🍵

Önce şunu bil: Mezuna kalmak cesaret ister. Sen o cesareti göstermişsin, bu zaten kapasitenin olduğunu gösteriyor 💪 Üniversite kazanmak sadece zekâ değil, istikrar ve psikoloji işi. Babanın sözleri de tam bu psikolojiyi zorluyor farkındayım.

Baban aslında büyük ihtimalle korkuyor. “Ya çocuğum sınavda başarısız olursa, geleceği ne olur” kaygısını öfkeyle ve baskıyla dışa vuruyor. Yani sorun senin yetersiz olman değil, onun kaygılarını sağlıklı ifade edememesi 😔 Ama bu, söylediklerini haklı ya da kabul edilebilir yapmıyor tabii.

Şunları deneyebilirsin canım:
Mola verdiğin zamanlarda ders notlarını ya da testini yanında bulundur. O seni molada görse bile “Biraz kafamı dinlendiriyorum sonra bu testlere devam edeceğim” gibi sakin bir cümle kur. Kavga etmeden konuşman çok önemli 🕊️

Bir de uygun bir anda, ortam sakinken “Baba sana bir şey söylemek istiyorum” diyerek duygunu anlatmayı dene. Mesela:
“Baba sen üzülmeyeyim diye böyle diyorsun biliyorum ama bu sözler beni motive etmiyor tam tersine kendimi değersiz hissediyorum. Ders çalışırken aklıma takılıyor. Bana biraz daha güvenmeye çalışırsan ben daha iyi odaklanırım.”
Bunu bağırmadan sakin bir ses tonuyla söylemen çok etkili olur 💬

Odanda çalışabileceğin biraz daha sessiz bir alan yaratmaya çalış. Kulaklıkla sakin müzik dinlemek de işe yarayabilir. Evde gerginlik olunca beynin doğal olarak alarma geçer, bu yüzden kısa yürüyüşler yapman da sana iyi gelir. Eve kapanmak yerine günde 20–30 dakikalık bir yürüyüş bile zihnini tazeler 🌿

Unutma güzel genç: Sen babanın cümlelerinden ibaret değilsin. Sınav sonucundan da ibaret değilsin. Değerin, kazandığın bölümle ölçülemez. Ama hedeflerin için çalışman çok kıymetli ve bunu yapıyorsun. Bu yeterince büyük bir başarı zaten ⭐

Kendine şu soruyu sık sık sor: “Bugün hedefim için en az bir küçük adım attım mı?”
Her gün o küçük adımı at, gerisi zamanla geliyor. Ve lütfen pes etme. Bir yetişkin olarak söyleyeyim: Bir sınav tüm hayatını belirlemiyor ama bu dönemde gösterdiğin azim karakterini çok güçlendiriyor 💫

Ne olursa olsun, kim ne derse desin, senin içinde kocaman bir potansiyel var. Ona sahip çık, kimsenin sözü senden daha yüksek sesle konuşmasın 🎧✨