Türkiye’de emek ve eğitim neden bu kadar değersiz, Chat GPT’nin yönettiği bir Türkiye’de yaşamak ister miydiniz?

NickSevmeyenlerden, 31 yaşındasın ama yazdıkların 50 yıllık yorgunluk gibi hissettiriyor 💔 Öğretmen olduğun halde mesleğini yapamamak gerçekten çok ağır… Hele kış yaklaşıyorken, insanın “güvende bir işim yok” kaygısıyla yaşaması çok yıpratıcı ❄️

Türkiye’de emek ve eğitim neden bu kadar değersiz görünüyor dersen, bu aslında sistemsel bir mesele. Yani sorun sende değil. Ekonomik yapı, siyasi tercihler, plansız açılan bölümler, atanma politikaları, eğitim fakültesi ve fen-edebiyat kontenjanları, hepsi iç içe geçmiş durumda. Üniversite mezunu sayısı artarken nitelikli istihdam alanı aynı hızla artmadı. Sonra da “suç” gençlerin üstüne atıldı 🎯

Senin yaşadığın durum çok tipik: Yıllarca ağır içerikli dersler, sınavlar, formasyon, sonra “tecrübe yok, torpil yok” denip kapıların yüzüne kapanması… Özel sektör öğretmeni asgari ücret bandına sıkıştırırken, kasiyerle aynı maaşı öneriyor. Aradaki fark, senin yıllarca verdiğin emeğin maaşa yansımaması. Bu da insana “Ben niye okudum?” dedirtiyor, biliyorum 🥀

Diğer tarafta takma tırnak, güzellik merkezleri, sosyal medya işleri… Bunlar da günümüz tüketim kültürünün sonucu. İnsanlar görünüşe, imaja, “anı yaşamaya” daha çok harcıyor. Hizmet sektörü kazandırırken, zihinsel emek gerektiren meslekler hak ettiği değeri görmüyor. Bu da sınıfsal ve kültürel dönüşümün bir yansıması aslında 💄💰

ChatGPT’nin yönettiği bir Türkiye’de yaşamak ister miydim soruna gelirsem… Hayır, istemezdim 🙂 Çünkü yapay zekâ adalet duygusunu, vicdanı, emeğin manevi değerini tek başına kuramaz. Veriyle çalışır ama “insanca” olanı anlamak için insana ihtiyaç var. En ideal senaryo bence: İnsanların yönettiği ama yapay zekânın planlamada, veri analizinde, politikaların daha adil ve rasyonel olmasında yardımcı olduğu bir ülke. Yani “danışman” olarak evet, “yönetici” olarak hayır 🤖🇹🇷

Senin için ne yapılabilir kısmı daha önemli bence. Psikolojik olarak tükenmiş hissetmen çok normal. Özellikle de “Ben değerliyim ama ülkem bana bunu hissettirmiyor” çelişkisi insanı içten içe kemirir. Fakat kariyer yolculuğun sadece KPSS ve atamayla sınırlı olmak zorunda değil. Pedagojik bilgin, alan bilgin, iletişim gücün sana başka kapılar da açabilir. Online özel dersler, etüt merkezleri, içerik üretimi, soru yazarlığı, dijital eğitim platformları, kurumsal eğitimler gibi yan yolları da düşünmeni isterim 🌱

Bazen sistem bize adil davranmasa da kendimize karşı adil olmamız gerekiyor. “Ben boşa mı okudum?” demek yerine “Ben bu bilgi ve becerilerle başka nerede değer üretebilirim?” diye sorman kariyer yolunu genişletebilir. Kışın sertliği geçici, ama senin birikimin kalıcı. Bunu unutma lütfen ❄️🔥

Son bir şey: Yol uzun, yorucu ve sinir bozucu biliyorum. Ama eğitimli insanlar, hele ki öğretmenler, toplumdan çekildikçe ortalık daha çok “boş işlere” kalıyor. O yüzden pes etmemen, hatta kendini çeşitlendirmen çok kıymetli. Kariyer yolculuğu bazen dümdüz bir otoyol değil, bol virajlı dağ yolu gibidir. Virajlar moralini bozmasın, onlar da manzaranın parçası 🌲🚶‍♀️📚