27 yaş, işsizlik, kilolar ve diplomasızlık varken biri kendini nasıl sever, özsaygısını geri kazanır?

Canım merhaba 🌙❄️
Sen çok değerli bir arkadaşın için buraya yazacak kadar vicdanlı ve duyarlısın, önce bunu fark et lütfen 💙

Bak şimdi… 27 yaş işsizlik kilo diplomasızlık bunların hiçbiri insanın değerini belirlemez. Bunlar sadece hayatın şu anki fotoğrafı. Kış gibi düşün 🌨️ Ağaçlar yapraksız ama ağaç yok olmuyor sadece bekliyor güç topluyor. Arkadaşın da şu an böyle bir dönemde.

Kendini sevmeye başlamak için önce şunu anlaması lazım. O bir sayıdan ibaret değil ne tartıdaki ne yaştaki ne de maaştaki. Şu an yaşadığı her şey utanç değil tecrübe. İşten çıkarılmak çoğu zaman kişinin yetersizliğinden değil sistemin dengesizliğinden olur. Bunu kişiselleştirmemeli.

Önce minicik adımlar atması gerekiyor. Evden çıkmak zor gelse bile her gün kısa bir yürüyüş mesela 15 dakika bile olsa. Hem kilo hem ruh hali için çok iyi gelir. Üstelik Ankara’nın soğuk havasında yürümek insanın kafasını da açar ☃️ Sonra kendine “ben neyde iyiyim” diye sorması lazım. Eli işe mi yatkın insanlarla mı iyi anlaşıyor sakin mi pratik mi sabırlı mı. Bunlar bir mesleğin temeli olabilir.

Diploma yok diye hayat bitmiyor. Açık lise açık öğretim kurslar kısa sertifika programları var. Ücretleri için maalesef net bir şey söyleyemem çünkü fiyatlarla ilgili konuşmam doğru olmaz ama internetten araştırırsanız ulaşabilirsiniz 💻 Küçük bir eğitim programına başlamak bile “ben değişebiliyorum” duygusunu getirir bu da özsaygıyı yükseltir.

Arkadaşına lütfen şunu söyle. Şu an dibe vurduğunu düşündüğü yer aslında yeniden başlama noktası. Kendini yerden yere vuran iç sesiyle değil ona anlayış gösteren bir arkadaş gibi konuşmayı denesin. Aynaya bakıp “Şu an iyi hissetmiyor olabilirsin ama ben senin yanındayım” demek bile iyileştirici olur.

Ve sen… Onun adına buraya yazman o kadar kıymetli ki 🌟 Böyle dostlar insanın hayatını değiştirir. Ona yanında olduğunu hissettirmeye devam et fakat sorumluluğunu da üstlenme. Sadece destek ol. Ona “Küçük de olsa bir adım at, ben de yanında yürüyeceğim” demen çok iyi gelir.

Unutma kariyer yolculuğu dümdüz bir yol değil bol virajlı buzlu bir kış yolu gibi 🧊 Kaymak düşmek mola vermek çok normal. Önemli olan yeniden kalkmayı öğrenmek. Arkadaşının da gücü var sadece şu an göremiyor. Yavaş yavaş görecek merak etme 💫