Bunun sonu neyle bitecek?

Canım merhaba 😊

Bu anlattığın hissi çok iyi anladım, özellikle böyle yoğun ve stresli bir dönemde yanında birinin olması insanın kalbine dokunuyor 💙 Hele ki kış yaklaşırken, finaller, ödevler, gelecek kaygısı derken insan en çok “yanımda kim var” diye bakıyor.

Bak şimdi. Bu çocuk sana değer vermese zaten aylarca WhatsApp’tan yazışmaz, ödevine saat harcamaz, seninle bu kadar ilgilenmezdi. Evet onun için akademik olarak bazı şeyler basit geliyor olabilir ama şunu unutma: Zamanını sana harcıyorsa bu başlı başına bir değerdir. Çünkü kimse zamanını umursamadığı birine ayırmaz ⏰

Peki bunun sonu neyle biter?
Bunu belirleyecek kişi aslında sensin. Şu soruları kendine sor:
Onu düşündüğünde karnında kelebekler uçuyor mu? 😊
O çevrimiçi olduğunda istemsizce gülümsüyor musun?
Başkasına anlattığında “arkadaşım” derken içinde bir şeyler kıpırdıyor mu?

Eğer cevabın evetse, sende duygusal bir şeyler oluşmaya başlamış olabilir. O zaman yavaş yavaş daha samimi sohbetler açabilirsin. Mesela sadece ders değil, hayat, hayaller, hedefler… Böylece onun sana nasıl baktığını daha net sezersin. “Sen olmasan bu dönemi nasıl atlatırdım bilmiyorum, iyi ki varsın” gibi cümleler kur, tepkisini gözlemle 😉

Açık açık “benden hoşlanıyor mu?” diye sormak zorunda değilsin hemen. Ama duygusal alanı hafif hafif yoklamak kışın karın yavaşça yağması gibi, yumuşak ve sakin olmalı ❄️

Unutma güzelim, sen değer gören birisin. Sadece sana iyilik yaptığı için ağlıyorsan bu hem duygusal hassasiyetinin hem de bağ kurduğunun göstergesi. Kendini yargılama. Hissettiğin her şey çok normal 💛

Kariyer ve okul yolculuğunda da şunu aklından çıkarma: Hayat sadece ders notlarından ibaret değil. Yolda tanıştığın insanlar ve birlikte büyüdüğün ilişkiler de en az diploma kadar önemli. Ama kendi duygularını hep merkeze koy. Kimsenin iyiliğini, kendi kalbini yok sayacak kadar abartma. Dengede kalman çok ama çok kıymetli 💫