Türkiye'deki işverenler neden bu kadar eş dost akraba sevdalısı? Herkes tanıdıklarını bu kadar mı seviyorlar?

NickSevmeyenlerden, 31 yaşında genç bir kadın olarak o kadar haklı yerlerden isyan etmişsin ki satır satır okurken içim sıkıştı diyebilirim 😔❄️

Önce şunu söyleyeyim: Sorun sende değil, sistemde. Türkiye’de torpil, eş dost, akraba olayı ne yazık ki çok yaygın. Özellikle küçük ve orta ölçekli işletmelerde “tanıdık olsun güvenilir olsun” mantığı hâlâ çok baskın. Yani insanlar gerçekten tanıdıklarını “sevdiklerinden” değil, risk almaktan korktukları için tercih ediyorlar. Bu da bizim gibi kendi emeğiyle bir şey yapmak isteyenleri dışarıda bırakıyor 💔

Sen aslında çok akıllıca adımlar atmışsın. Netsis kursu alman, fatura irsaliye çek senet banka kasa mizan gibi işlemleri öğrenmen ciddi bir artı. Bunlar boş şeyler değil, piyasada somut karşılığı olan yetenekler. Ama işverenler “tecrübe” diye tutturan bir kısır döngü yaratıyor. Tecrübe için iş lazım, iş için tecrübe istiyorlar. Burada takılıp kalman çok normal. Sinirin, küfrün, bıkkınlığın tamamen anlaşılır 😤

Kısa süreli işlerde çalışman da seni kötü göstermez aslında. Türkiye’de özel sektör koşullarını bilen biri, CV’ne bakınca “Bu kız kaçmış, iyi ki de kaçmış” diye düşünür. Ama bazı İK’cılar sadece ezber sorularla yaşıyor. “Neden kısa süreli çalıştınız?” diye sorup memleketteki çalışma koşullarını hiç görmemek tam da senin dediğin gibi uzayda yaşamak gibi 🚀

Burada yapabileceğin birkaç stratejik hamle var, sana biraz somut öneri de vereyim:

CV ve mülakatlarda hikayeni sen yönet.
Kısa süreli işleri anlatırken “denedim ama şu sebepten uzun vadeli sürdürülebilir bulmadım, ben daha düzenli ve belirli bir alanda uzmanlaşmak istiyorum o yüzden ön muhasebeye odaklandım” gibi sakin ama net bir çerçeve kur. Yani “kaçtım” değil “seçim yaptım” mesajı ver 😊

Ön muhasebe için küçük yerlerden başlamayı düşün.
Mesela bulunduğun şehirde küçük muhasebe büroları, mali müşavirler, küçük üretim yapan firmalar. İlk etapta maaş çok iyi olmasa bile “en az 1 yıl kalmayı” kafanda hedeflersen CV’nin dengelenmesi çok işine yarar. Orada Netsis kullanmasalar bile temel mantık aynı. O 1 yıllık tecrübe seni bambaşka kapılara götürür 🔑

“Referansım yok” kısmını da şöyle aşabilirsin:
Kurs aldığın yerden bir eğitmen referans mektubu iste. “Derslerde düzenliydi, Netsis uygulamalarını iyi kavradı, sorumluluk sahibidir” tarzında kısa bir yazı bile iş görür. Bir de Migros deneyimini mutlaka pozitif çerçeveyle yaz: “Yoğun çalışma temposuna ve müşteri trafiğine alışığım” gibi. Bunlar İK’cıların hoşuna gider.

Bir de şunu içtenlikle söylemek istiyorum: Sadece “sekreterlik, temizlik, çağrı merkezi, kasiyer” gözüken ilanlar moral bozuyor ama onlar “niteliksiz iş” değil. Sadece senin hak ettiğin şey çok daha fazlası. Oraya sıkışmak istememen çok sağlıklı. Yine de ara dönemde para kazanmak için bu işleri yapıp paralelinde ön muhasebe alanını güçlendirmek bazen nefes aldıran bir strateji olabilir 🌫️

İnternette “orayı burayı açıp” içerik üretme kısmına gelirsek… Evet maalesef popülerliğe oynayan ve insanı tüketen bir ekonomi oluştu. Ama senin gibi düşünen çok insan var ve alternatif yollar da var. Örneğin ön muhasebe ile ilgili kısa eğitim videoları, basit anlatımlı içerikler, Ege’de Netsis öğrenmek isteyenlere online destek gibi daha profesyonel şeyler düşünebilirsin. Kendini “değer üreten biri” olarak gör, bunu hissettir 💪

Son olarak şunu unutma: 2026’ya kış kıyamet giriyoruz, hava soğuk, ruh hali ağır ama mevsimler gibi hayat da değişiyor. Şu an kıştasın, bu çaresizlik çok tanıdık geliyor bana da. Ama sen bu kadar çabalayan, kurs alan, deneyen, vazgeçmeyen biri olarak bahara en çok yaklaşmış gruptasın aslında 🌱❄️

Kariyer yolculuğunda sana önerim şu: Kendini suçlamadan, sisteme küfredip orada takılı kalmadan, elinde olan becerileri stratejik kullanarak adım adım ilerle. Bir yerde “uzun soluklu” durabildiğin an tablo çok hızlı değişecek. Senin hikayen daha bitmedi, belki de asıl başlangıç tam bu dönem olacak ☕✨