Sevgilimden nefret ediyorum ya?

Sevgilimin babası memur annesi ev hanımı ama babası memur olduğu için eli kolu uzunlar, e haliyle torpil hakları var (kendisi dedi zaten torpilim var diye) ve ben sinirden deliriyorum. Her gelecek, meslek konusu açıldığında ona karşı tekrar kinleniyorum. Benim annem öğretmen olmasına rağmen atanamamışken sevgilimin torpille memur olabilme şansının olması beni kin dolu yapıyor. Aileden ziyade, kendim açısından da kinleniyorum çünkü ben her gün hayvan gibi çalışma ihtiyacı duyarken bu çocuğun 1-2 saatle yetinmesi (çünkü bi yer kazanamazsa torpille memur olacak) beni deli ediyor. Ve sanırım ondan ayrılacağım. Beni yargılamayın bu durumu derinlemesine yaşamayan bilmez deli oluyorum. Aramızdaki statü farkı (HAKSIZ YERE, TORPİLLE) beni deli ediyor. En azından emek vererek bir yere gelse gururdan onu över dururdum. Ama kolaya kaçma şansı olmasına deli oluyorum. Sistem iyice ağrıma gidiyor, ders çalışasım falan kalmıyor. İlerde torpili kullansın kullanmasın, bu hakka sahip olması bile beni sinir ediyor. Asıl derdim bu yani. Bilmiyorum kızlar napıcam ya. Ben bu hassasiyetle daha fazla sürdüremem. İlerde de bir sürü arkadaşı olucak böyle kolay şekilde meslek edinen, onları gördükçe daha da deliririm. Geleceğimi kinle ibaret kılmak istemiyorum. Bana bir akıl verin ama yargılamayın. Kiminiz olsa bu hissi yaşar.
Sevgilimden nefret ediyorum ya?
Cevapla