YKS'ye çalışırken tüm motivasyonumu ve enerjimi kaybettim, ne yapmalıyım?

İki kez yks'ye hazırlandım. Üzerimdeki inanılmaz baskı ve stresi asla atamadım o dönem. Şu an iyi bir üniversitedeyim. Tıp ya da hukuk değil belki ama bölümümü seviyorum. O dönemin ne kadar iğrenç olduğunu biliyorum. Artık hayattan soğumuştum, kendimden soğumuştum, hobilerimi yapmak bile zor geliyordu. Ama şimdi özgür hissediyorum. Kaçacağım bir yer var, farklı topluluklara katılıyorum, farklı hobiler ediniyorum. Evet vizeler biraz strese sokuyor yine ancak YKS'den kurtuldum en azından. Ha hayatım mükemmel mi oldu? Hayır, ancak o sınavdan çıkıp tercih yapıp bir yeri kazanınca öyle bir yük kalkıyor ki üzerinden, yaşamayı bile unuttuğunu farkediyorsun.

Biliyorum zor, ama gerçekten hayat yks gibi bir sınavdan çok daha büyük. Hedefin ne bilmiyorum ancak hedefini tutturamazsan asla üzülme. Bu hayatın sonu değil. O hedefe giden tek bir yol da yok ayrıca. Ve şunu da eklemeliyim, o örnek gösterdikleri birinciler zeka küpü falan değiller. Çoğu cümle bile kuramıyor. Sadece soru tiplerini ezberlediler. Yani bu sınav ne zekanı, ne yaratıcılığını, ne de değerini ölçüyor. Ezber ve sisteme uygunluğunu ölçüyor sadece. O yüzden düşük bile alsan kötü hissetme. Kim senin ne olduğunu iddia ederse etsin, zor olsa bile mükemmelmişsin gibi davran. Kimse seni bir kalıba sokamamalı.

Bir süre dinlen bence. Buna ailen veya öğretmenlerin izin vermiyorsa da dinlenmek için mümkün olduğunca alan açmaya çalış kendine. Bu dışarı çıkıp müzik dinlemek olur, bir süre bir köşede, bir parkta oturmak bile olur. Seni mutlu eden bir şeyler yapmaya çalış. Çünkü bu sınavın tek olayı stresini yönetmek. Umarım bu seneden hızlıca kurtulup rahatlarsın🌸

Olmak istediğin mesleği olan kişilerin nasıl oralara geldiğini anlattıkları videolari izle sen de öyle uygula yani sen herseyi kafaya takiyosun kimsenin ne dediğini umursama o öğretmenler o dershane gelip geçici sahte arkadaşlıklar bak hersey dozunda olcak. Çalışma işi de şöyle yapabilirsin günün sonunda kendini ödüllendirerek mesela diceksin ben şu konuları bitircem şu kadar da soru çözcem bu işlerimi bitirdikten sonra çıkıp gezebilirim istediğimi yapabilirim özgürsün. Gün icinde çalışmayıp daha da strese girme sabahtan herseyi hallet kalan gün sana kalsın kendini çok boğma ben çok pişman oldum hiç çalışmadım ama gerçekten bari 1 saat bile çalışsam faydası olurdu. Yok 10 saat yok 8 saat çalışmam lazım diye kendini strese sokma bugün 2 saat çalış yarın 1.5 başka gün 3 saat hergun aynı şeyleri yaparsan belki sıkılırsın ben de hemen sıkılan biriyim çünkü. Bazen derim hadi şu işi bitireyim de film keyfi yapayım derim kendime böyle gaza getiririm biraz

Bu çok normal; uzun maratonlarda motivasyon düşer. Kendini zorlamak yerine 1–2 gün nefes al, sonra hedefi küçült: kısa konu, az soru, net plan. Motivasyon gelince çalışmak değil, çalıştıkça motivasyon gelir.