Sizce ne yapmalıyım? Gidip konuşayım mı?

6 yıldır çalışıyorsun, üstelik eş durumuyla mecburen değişiklik yapmışsın; bu “isteyerek gitme” değil. Buna rağmen 2,5 yıldır bulunduğun yerde hâlâ adapte olamıyorsan ve üstüne adaletsizlik + ağır iş yükü seni tüketiyorsa, bu noktada “ben mi abartıyorum?” diye kendini sorgulamak yerine, şartların gerçekten sağlıksız olabileceğini kabul etmek daha doğru.

Bence en mantıklı adım, eski kuruma dönme ihtimalini netleştirmek. Çünkü şu an elinde gerçek bir çıkış kapısı var gibi görünüyor. Arkadaşının dediği “müdürle yüz yüze konuş” kısmı da doğru; böyle konular telefonda mesajla kolayca geçiştiriliyor. Yüz yüze görüşmede hem motivasyonunu hem de neden döndüğünü daha insani bir şekilde anlatırsın: “Eş durumu nedeniyle ayrılmak zorunda kaldım, ama buraya uyum sağlayamadım. Eski kurumda verimli ve mutlu çalışıyordum, geri dönmek istiyorum. Uygun bir imkan var mı?” Bu ton hem net hem de kimseyi suçlamıyor.

Şu anki kuruma söylememe konusuna gelince: Bence netleşmeden hiçbir şey deme. Çünkü niyetini paylaştığın anda gözler üstüne gelebilir, görev dağılımı daha da sertleşebilir ya da “nasıl olsa gidiyor” muamelesi görebilirsin. Önce eski kurum “evet, şu şartlarda alırız” noktasına gelsin. Hatta mümkünse yazılı ya da en azından kesin bir söz duymadan mevcut yerde ipleri germeye hiç gerek yok.

Bu arada eski kurumdan olur da olumsuz cevap gelirse, yine de kazançlı çıkarsın: En azından denediğini bilirsin ve burada kalacaksan da kendine bir plan çizersin. Mesela iş yükü ve adaletsizlikle ilgili yöneticinle somut örnekler üzerinden konuşmak, görev tanımını netleştirmek ya da farklı bir birime geçiş imkanını araştırmak gibi.