23 yaşındayım, her şeye geç kaldığımı düşünüyorum. Nasıl geçer bu his?

Her şeye geç kaldığımı düşünüyorum ve haklı gibiyim. Kısaca anlatayım

Ben 23 yaşındayım ve 23 yaşıma kadar ergen kafasında gezdim, platonik aşık oldum sevdiğimi söyledim ama istemedi ve ben 9 yıl boyunca yani lise 1'den bu yana kadar aşk acısı çektim, unutamadım onu. O ise okulu bitirdi, güzel bir kariyer yaptı ve 1 hafta önce de evlendi. Ben ise hâlâ evde oturuyorum, ne iş geçmişim var, ne okulu bitirdim, bomboş aşk acısıyla geçti 9 yılım. Şimdi 23 yaşına gelince ne kadar saçma olduğunu fark ettim. Ama geç oldu. Şimdi de her şeye geç kaldığımı düşünüyorum. Çünkü hiç işe girmedim ve liseyi okumadım; şimdi işe girsem bile asgarî ücrete en fazla tekstile girebilirim. Kariyerim yok, mesleğim yok, okul okumadım. Bir tane gereksiz birine fazla anlam yükleyip 9 yılımı boşa harcadım. Şimdi bu enkazın altından nasıl çıkacağım konusunda fikrim yok, hedefim de yok. Yani aslında var ama bilmiyorum. Aile evinde kalıyorum ve sürekli iş bulmam için baskı yapıyorlar ve haklılar da ama her iş yeri kriter olarak lise mezunu istiyor, deneyim istiyor; bende ikisi de yok. Yani en fazla teksilde ortacı olarak girebiliyorum ama o da çok zor bir şey gibi duruyor. Off ne yapacağım ben? Kafama tüküreyim!!! O kadar pişmanım ki!!! Not ortalamam o kişiden bile iyiydi ama sırf onu unutmak için okula gitmedim ve devamsızlıktan kaldım. Yani derslerim çok iyi olmasına rağmen devamsızlık yüzünden liseyi bitiremedim. Ne kadar saçma şeyler yapmışım, boş hayallerle kendimi kandırmışım. Hiç büyüyememişim, hep ergen kafasıyla dolanmışım. Şimdi nereden başlayacağım, ne yapacağım bilmiyorum. Sevgilim yok, işim yok, param yok, aile evinde kalıyorum, arkadaşım yok, dışarı çıksam da en fazla 1 saat yürüyüş yapıp geliyorum çünkü arkadaşım yok, param da yok nereye gideceğim ki! Off!!! Siz siz olun, ilk önce kariyerinize ve kendinize odaklanın. Hayatımda yaptığım en büyük hata, olmayan bir şeyin peşinden olmadığını bildiğim halde ısrarla koşmaktı. Bana biraz yol gösterir misiniz?