22 yaşında kendimi her şeye geç kalmış hissediyorum. Normal mi?

Açıklamanın en başında "DERT KİYASLAMASI YAPMAYIN"Dedim.. Ayrıca derdim maddiyat değil. Yazdıklarımı nerenden okumuşsun acaba

Dert kıyaslaması mı? İnsan haline şükredecek ilk başta sen bunu öğrenmelisin. Haline şükretmeyi. Kafan hiç iyi bir kafa değil. Şımarıklığı bırak. Haline şükret yoksa çok çekersin bu kafandan.

Babası onu sevmiyormuş. Baban seni sevmese, neden sana bakıp okutsun seni?

Şükr etmediğimi kim söyledi? Panik atağın şımarıklıkla hiç bir alakası yok, sende insanların psikolojik sorunlarını küçümsememeyi öğrenmelisin! Ben sadece dün panik atak yaşadığım sırada kendimi sakinleştitmek için bu uyguıamaya içimi döktüm, sense bunu küçümseyim şımarıklık olarak adlandırııyorsun.

Sen dua et öyle bir hayat yaşıyorsun. Aile bu yeri gelince sever yeri gelince eleştirir. Bu hemen hemen her ailede olan bir sorun. Ee niye herkes panik atak geçirmiyor o zaman?

Parası yokmuşda maddi sorunları varmış kodumun m@lı bu durumda savaş ülkelerinde olupda kolunu bacağını kaybetdiği halde bir ekmek arayanlar napsın? Onlara kiyaslada senin derdin skm sonik bi dert. İŞTE BU YÜZDEN KENDİ DERDİNİ ANLATMAK İÇİN KARŞINDAKİNİN DERDİNİ ALAY ETME

Öncelikle sana hayatında duyduğun öyle yaratıcı küfürler ederdim ki bakakalirdin ama, seviyemi düşürmek istemiyorum. Çünkü senin psikolojin çevrendeki insanların yaptığını yapamadığın için bozulmuş. Herkes evlenmiş barklnmış ama sen hala evlenememişsin mesela. Üstelik ben tam da sana bunu anlatmaya çalışiyordum. Ben halimden şikayet etmiyorum. Panik atakta geçirmiyorum. Tam da bu yüzden anlattıkların bana saçma geldi zaten. Ben halime şükretmesini bildiğim için sana da şükret diyorum. Kötünün kötüsü her zaman vardir. Üstelik ben 15 yaşımdan beri bir sürü işte çalışıyorsam, biz 3 kişi çalışmamıza rağmen yetişemiyorsk ki ayriyeten ev işi de yapıyorum senin 22 yaşına gelmiş zaten yapman gereken bir şeyi, annene yardım olarak görmen gibi bir de ailenden anlayış mı bekliyorsun bunun için? Ben savaşıyorum sen ne yapıyorsun? Babam beni sevmiyor diye bir de burada şiirler yazıyorsun saçma sapan haline şükretmekten anladığın bu mu? Üstelik sana onları örnek verseydim savaşta olanları dert kiyasliyorsun derdin yine. Ben halime şükretmesini biliyorum ama görüyorum ki sen asla bilmiyorsun ve sana bir farkındalık kazandırayımmı? 2 yas büyüksün bir de benden bu kafayla gidersen gerçekten hayatını mahvedersin. Kendine gel ve haline şükretmesini öğren insanlardan da şu saçma sapan dert dediğin şeylere yorum yapmasını bekleme. İnsanların sana acımasini bekleme ve biraz gururlu ol. Allah akıl fikir verir inşallah sana o ettiğin küfürleri de bir tarafına sok kibarca.

Senin hak etdiğin küfürden dahada fazlası. Bana demagoji yapma, Karşında anlatacak kimsesi olmadığı için en savunmasız anını paylaşma cesareti gösteren birisi var. Ve sen henüz sana derdini paylaşan birisine nasıl tepki vermesini beceremiyorsun. Savaşmışsın, çalışmışsın, iyi birisin belki ama insanlara karşı empati becerini kaybetmişsin. Buda seni ne yaparsan yap olduğundan daha kötü birisi yapar.!
Tekrar ediyorum, ben halime şükr etmesini zaten biliyorum. Ve Şükr ediyorumda. Sadece dün gece panik atağımı dindire bilmek için kendimi birilerine anlatma gereği duydum, ve bu uyguıamada gizli üye olarak sormayı tercih etdim. Hepsi bu kadar.
Sen şükr edip, Allahdan her gelene razı gelen insanların geceleri hiç ağlamadığını falanmı saniyorsun?
Zaten bu dünyayı dünya yapan başımıza gelen kötü olaylardan (sınavlardan) doğru tercihıer yaparak geçe bilmek değilmi?
Hepimizin derdi var, ve hepimizinki kendine ağır. Kiyaslama yapiyor olman zaten saçmalıkken sen birde bununla dalga geçiyorsun.
Yaşadıklarına rağmen, Onca derdine rağmen panik atak geçirmiyor olman, antidepresanlar kullanmıyor olman
sadece psikolojinin sağlam olduğunu gösterir. Ne seni daha fazla dert sahibi, nede beni nankör etmez.

Ha bu arada, evet yaşıtlarıma kiyasla kendimi geç kalmış hiss ediyorum doğru. Ama neyseki senin gibi daha 20 yaşındayken empati becerilerimi kaybedip, karakterimden eksilmedim.

Ama ne yazıktır ki nankörlük bu. Gerçekten derdin olsaydi evet destek olurdum. Ama iş her insanın kendisinde biter. Medet uymakla değil. Seninkileri dert olarak göremediğim için bunları yazdım zaten. Sen haline şükreden biri değilsin. Ailene şükreden, yaşamına şükreden biri değilsin. Babanın seni sevmediğine dair şiir yazıyorsun burada? Benim sana anlatmak istediğim dert olarak gördüğün şeyler gerçekten dert değil ama sen bunları dert olarak görmeyi seçtiğin için sana söylenenleri asla kabul etmeyecek ve bu hayatın en ağır şeylerini sen yaşıyorrmuşsun gibi davranacaksın. Empati kurmayı da bilirim, yardımcı olmayı da. Ama senin durumunda yardımcı olunacak bir şey yok hemen hemen herkesin hayatında olabilecek şeyleri yaşıyorsun. Psikolojin cok zayıf sana bu nedenle bu kafayla çok çekersin diyorum. Bazı şeylerle savaşmayı bilmeli insan. Seni küçümsemiyorum senden banane? Ama şu an bu yazdıklarını ailen görse eminim çok üzülürdü. Bu kafadan çıkmalisin hayatında gercekten ciddii bir derdin yok. Çevrendeki yaşıtların senin cok fazla psikolojini bozmuş. Arkadaşım da olsaydın sana bunları kafana soka soka anlatırdım ki kendini toplayabilesin. Ama sen kafayı o kadar bozmuşsun ki, bak burada bile hiç tanımadığın bir insana küfürler savurup etiket yapistiriyorsun. Haline şükreden insan olmayı bilseydin, ne psikolojin bozulursa ne de panik atak geçirirdin. Daha kötü bir hayatta yaşıyor olabilirdin ama sen elindekilerle yetinmeyi bilmeyen bir insansın ben seni saniyesinde çözdüysem, hayatındaki insanlar bu konuda gerçekten haklıymış.

Neyse daha fazla bişi demek istemiyorum şimdi bide benim yüzümden panik atak geçirme durduk yere. Çünkü küfürler savuracak kadar bile ciddiye almışsın. Böyle hayatına devam ettiğin sürece gerçekten öyle kötü şeyler yaşarsın ki, ne panik atağın kalır ne de zayıf psikolojin. Taşımayı ve direnmeyi öğrenirsin. Büyük ihtimalle bu saçmalıklarını kimse dinlemek istemediği için buraya içini döküyorsun. Gerçekten zor şeyler yaşadığında zorluklara göğüs germek neymiş öğreneceksin. Ama biraz daha bu kafada gitmen gerekiyor en dibi görmen için. Umarım sonun kötü olmaz. Dur düşün dediklerimi kendine gel bana ne dersen de ben tanımadığım birinin dediklerini sallamam. Sadece sana farkındalık uyandırmak istiyorum. Şımarıklık ve kuruntularini bırak gerçek hayata dön. Evlenmeyi de takma bu kadar elbet evlenirsin bu kafayla zor ama beni de ilgilendirmez. Güzellikler bile dilemiyorum sana hayatinda o kufurlerinden dolayı Allahtan akıl fikir diliyorum sadece o kime neyin layık olduğunu bilir. Byee🫲

Sayın Cevap sahibi karşındakinin bir insan olduğunu, yaşanmışlıklarının senden farklı olduğunu ve her insanın acı şeklinin başka olduğunu unutma. Herkesin sınavı madden manen ruhen farklıdır, sana ağır gelmeyen ona ağır geliyordur, sana ağır gelen ona hafif geliyordur. Kendine yönelteceğin aynayı bir başkasına doğrultma.

@Ser4pyalcin öyle mi hanımefendi? İnsan ac gözlü olmamalı. Bazı gercekler vardir kabullenilmesi gereken onları kabul etmeli insan. Şöyle düşünebilirsin. Benim yaşadıklarım bana ağır gelmiyor diye bir şey yok. Ve benim yaşantımı o yaşasa hafif gelir diye asla bir şey yok. İnsan kendini belli ediyor. Sorun yokken sorun varmış gibi davranan bir insan, sence sorun gercekten varken ne yapar sorarım sana? Aa bu hafif geldi bana asla diyemez. Veya benden kötü yaşantıda olanların yaşadıklarını ben yaşasam, AA bu bana hafif geldi asla diyemem. Alışık olduğumuz düzenden daha kötüsünü yaşarsak eğer sudan çıkmış balığa döneriz. Öncelikle bunu bir kabul edelim. İkincisi babasını sevmediğine dair şiirler okuyan ve kayda değer bir şey olmayan bir yazıya kusura bakmayın ben sorun gözüyle bakamıyorum. Çünkü bu onun simarikligindan veya akıl sorunlarından ibaret. Siz desteklerseniz, her zaman daha da kötüsünü düşünüp daha da kötüye varacaktir. Ve işin sonunda gercekten olmayan problemler var olduğunda kesinlikle taşıyamayacaktir. Bu bir insanın hayat riski bile sayilir. O yuzden sert bir uyarı gelmeli ki, hayatta her zaman daha kötüsünün olduğunu ve olacağını bilip empati yapıp bu kafadan cıkmali. Benim yaşadığım hayatı asla tasiyamayacagina rağmen ben kendi hayatımda her şeye şükreden bir tipim. Daha kötüsü olsa ki Allah göstermesin, her şeye gogus gerebileceğim bir kafadayım. En ufak şeye isyan edip, sorun yokken sorun varmis gibi davranmam. Bu bir akıl sorunudur ve desteklenmemelidir. Lutfen sizde yapmayın. Bir insanın hayatına Mââl olabilirsiniz. Teşekkürler.