İşe gitmeye üşenen var mı?

Üşenmeyi bıraktıktan sonra hayat daha kolaylaştı diyebilirim. Mecbur olduğumuz bir şey için üşenmenin bir anlamı yok. Sabah erkenden kalkıp o yolu göze alıp işe gidiyorum

her sabah işe giderken önce çocukları okula bırakırım. normalde 35 dakikada çocukları okulun yakınına bırakabiliyordum ancak bunun için çok fazla ara yola sapmam, bazen karşıdan gelen için geri manevra yapmam veya sağa çekip beklemem gerekiyordu. sık sık da tartışmaya giriyordum. ben de hiç bu şekilde atraksiyona girmeyeyim, ana yoldan gideyim, 10-15 dakikalık bir rötarı göze alayım ve erken çıkayım dedim. bu nedenle çocukları erken kaldırdım, 07.20'de yola çıktık amma ve lakin ana yol tamamen kilitlendi. hani gıdım gıdım gitmeye de razıydım ama mümkün değil ilerlemiyordu mecburen son sapaktan saptım ve ara yollardan giderek 55 dakikada okula anca vardım. ilk sapaktan sapsam, hiç gerilmeyecektim. ana yol için "ne kadar tıkanabilir ki" diye günlerdir sorduğum sorunun cevabını da almış oldum.

İzmir'de koca yaz dururken okulların açılmasını hiçe sayarak haftalardır yolların çeşitli bölümlerini kapatıp tamirat yapıyorlar. bu şekilde 3 şeritli yol tek şeride düşüyor, bazen de tamamen kapatıp kontrollü geçiş sağlıyorlar. dün güvenlik şeridinden gitmeyelim diye polis koymuşlar. yol çalışmaları nedeniyle yarım saatlik yol 1 saati aşacak kadar uzuyor.

öte yandan her yer çöp dağları oldu. izmirin çöpü harmandalı çöp alanında toplanıyordu. harmandalı sakinleri dava açmış, kazanmış. bu şekilde çöp alanı bakanlıkça kapatıldı. çöpleri dökecek başka yer şu ana kadar belirlenmediği için perişan haldeyiz. hani İzmir halkı cezalandırılıyor diyeceğim başka da bir şey demeyeceğim.

sabah sabah içimi döktüm.