Tıp okumama rağmen kendimi herkesle aynı sanıyorum, bunu ne zaman bırakmalıyım?

Sanıyorum prekliniksin, tahminen dönem 1 veya 2. Zamanla anlayacaksın. Doktorum, geçen sene atandım. Böyle bi soru doktorlar arasında sorulacak bir soru, böyle bi uygulama bu sorunun hiç yeri değil. Çünkü insanlar seni küçültmeye çalışıyolar. Şimdiii şunu unutma, sen zekisin, çevrendekiler hep seki insanlar olduğu için farkında değilsin ama bu ülkenin %90-95'inden zekisin. Eğer benim gibi birisiysen lisenin başından beri falan değil, ortaokuldan beri, ilkokuldan beri sürekli hep çok çalışan, çok okuyan, kendine yatırım yapan bir insan oldun. Bundan sonra da hep daha çok çalışacaksın. Her sene iş yükün giderek katlanacak. Ve sen de göreceksin ki diğer bölümlerin yılda toplamda 4 hafta sınavları var diye yaptıkları çalışmayı sen seneler boyunca neredeyse tümmm sene yapmışsın. Çalışma hayatında da bir şey değişmeyecek. Ailene, sosyal yaşantına, kendine hatta sağlığına bile özen gösteremeyeceksin. Verdiğin emeği assssla küçümseme. Tıp fakültesi, akademi seni hep ezer. Bilmiyorum belki benimkilerden daha anlayışlı hocaların vardır, umarım da öyledir. Ama ne olursa olsun kendini ezdirmemen lazım, verdiğin çabanın, emeğin kıymetini bilmen ve kendine güvenmen lazım. Yoksa çok yıpranırsın, o kadar çabalıyorum ama ben bir hiçim psikolojisine girer, bu kadar nitelikli bir insan olmana rağmrn intihara bile sürüklenebilirsin. Bu bir büyüklenme değil, kendini bilmektir. Sadece üstlerine karşı da değil, başka kişilere karşı da ezdirmemelisin. Yoksa buradaki gibi hiçbir vasfı olmayan eziklik psikolojisindeki insanlar seni bommmboş konuşarak ezmeye kalkarlar. Sağlık çalışanlarına öfkenin ve şiddetin bu düzeyde olduğu bir zamanda bu sadece olayları kötü etkiler. Buradaki insanlar senin sorundan onları küçümseyeceğini anlıyorlar veya onlara insan gibi davranmayacağını sanıyolar, hayır durum öyle değil. Dediğim gibi zeka, çalışma, bilgi, emek, tecrübe gibi şeyler var sende onlardan olmayan, bu büyüklenmek ve başkalarını aşağılamak değil bu bir gerçek. Hiçbirimiz aynı değiliz, hepimiz farklıyız ve hepimiz biriciğiz, hepimiz insanız. Farklılıklarımızın, farklı uzmanlık alanlarımızın olması bizi insanlara insan gibi davranmaktan mani kılmaz. Çevrendekilerin söyledikleri yorumdakilerin söyledikleriyle aynı değil. Bir hocam stajyerliğin başlarındayken hastadan anamnezi istediği gibi alamadığımızda şöyle demişti "sen doktorsun, sen zekisin, o iste hasta. Hasta ne söylemesi gerektiğini bilmez, senin işine ne yarar ne yaramaz bilemeyeceği için her şeyi gereksiz yere anlatır veya önemsiz gördüğü için çok önemli şeyleri paylaşmaz. Sen zekisin, hastayı bu zekayla yönlendirecek olan da sensin. Doktoru doktor yapan şey de budur." Söyleyeceklerim bu kadar. Daha uzun konuşmak istersen yorum yazmak yerine direkt mesaj atabilirsin