Ben geleceğim demeye?

3 yıl mezuna kalacağım. Sayısaldan korkuyorum, sadece oraya seneye buluşacağız... demeye gideceğim. İlk yılımda kötü şeyler yaşadım, doğum günümden beş gün sonra sevdiğim kişiyi kaybettim. Dost sandığım kişiyi sildim. Okul ortamı desen berbattı, gelince bütün enerji motivasyon yerlere düşüyordu. bu yılda dostumdan öte kardeşim gibi gördüğüm kişiyi sildim.

Yük oluyormuşum gibi, yalnız gibi hissederdim. Biyolojik olarak nefes alıyorum fakat ruhum ölüden farksız değil. Hatırlıyorum iki gün ağlamıştım durmadan. Artık ise kalbim buna kalp çarpıntısı, hazımsızlık olarak tepki veriyor. Hiç bir şeyi hak etmiyorum, beceriksiz gibi hissediyordum. Eskiden sevinç vardı, motivasyon vardı hepsi söndü. Bazen ağlamak geliyor içimden... Edebiyat konusunda ise geliştirdim kendimi. Yazar adayıyım.

Eskiden mantıklı, iki cümleyi getirmeyi bırak yazamazdım bile. Hoca etkinlik yapardı ben arkadaşıma bakardım şu an ise dost olduk, dans ediyorum adeta. Yazılım mühendisliği için değer mi sizce?