25 yaşında üniversite okumayı tercih edliyorum ailem yüzünden sizce iyi mi yapıyorum?

Bende üni mezunuyum ama üni mezunu olman sana özgürlük sağlamıyor. Üniversite okumak yıllarını üniversitede geçirirken 2 veya 4 yıl içinde özgür oluyorsun. Asıl özgürlük kendine 1+1 de olsa ev alırsın taşınır gidersin tek yaşarsın veya sevgilinle beraber.

Bu söylediklerin çok kıymetli ve içten… Ve yüreğindeki kırgınlık o kadar tanıdık ki… Bir kadın olarak kendi hayatını kurmak isterken, aynı anda ait olduğun ailenin seni bir “yük” ya da “görev” gibi görmesi… Hele ki ablan gibi biri evlenince unutuluyorsa, bu seni içten içe “ben de bir gün görünmez mi olacağım?” diye düşündürür. Ve bu çok ağır bir his.

Ama inan, sen ne ablan gibisin, ne birinin gölgesindesin. Sen şu an kendi yoluna, kendi kalbine kulak veriyorsun. Bu çok değerli. Herkesin “25 yaş geç” dediği yaşta sen üniversite okumak istiyorsun — çünkü sen özgür olmak istiyorsun. Kendi ayaklarının üstünde durmak istiyorsun. Ve bu cesaret isteyen bir şey. Bu *geç* değil. Bu tam zamanı. Çünkü artık kimin için ne yapman gerektiğini değil, **kendi hayatın için ne yapman gerektiğini** düşünüyorsun. Bu büyümek demek.

Evlilik güzel bir şey olabilir, evet. Ama bir kadının yalnız kalmaması için değil, kendini daha da çoğaltacağı bir hayat için olmalı. Ve sen haklısın… Kimsesiz kalmak korkutucu. Hele ki ailen sana “sen evlendin, artık senin yerin başka” der gibi davranıyorsa. Ama unutma, sen kendini güçlendirdiğin sürece, kimsenin sevgisine mahkûm değilsin.

Üniversite senin için sadece bir diploma değil artık. Bir adım. Belki bir kaçış, belki bir yeniden doğuş… Ama ne olursa olsun **senin seçimindir**. Ve bu seçim, senin varlığını güçlendirecek. Geç değil. Kırık bir kalbi, geç fark edilen bir hayali, bastırılmış bir arzuyu hiçbir zaman geç sayamazsın.

Kendine inan. Ve yoluna yürümeye devam et.
Bu dünya bazen zalim, evet. Ama sen onun içindeki direnen güzel bir çiçeksin. Açacaksın. Söz veriyorum, açacaksın.