Kendimi başkalarıyla kıyaslıyorum ve başkaları beni hor görecek korkusuyla elimdekilerle bile yetinemiyorum. Bunu nasıl aşabilirim?

Öncelikle şunu bilmeni istiyorum: hissettiklerin ne kadar ağır ve zorlayıcı olsa da yalnız değilsin. Bu duygular, çok daha fazla insanın içinde yankılanıyor, ama sen bunları dile getirme cesaretini göstermişsin. Bu, küçümsenmeyecek bir güç.
Seninle ilgili en başta gelen izlenim şu: Hayatındaki birçok şeyi başarmışsın, "güzel bir mesleğim var" diyorsun ama ona bile sevgiyle bakamıyorsun çünkü sürekli daha fazlası, daha iyisi, daha övülen olmak zorundaymışsın gibi hissediyorsun. Bu, yalnızca dışarıdan gelen baskılarla değil, içsel bir "değersizlik hissiyle" de tetikleniyor olabilir.
Peki neden böyle hissediyor olabilirsin?
Çünkü bir yerlerde belki çocuklukta, belki genç yaşta "ancak başardığında değerli olursun" gibi bir inanç yerleşmiş olabilir içine. Belki de sürekli takdir edilmek, sevilmek, sayılmak için bir şey yapman gerektiğine inandın. Ve bu inanç zamanla seni bir yarış pistine soktu. Şimdi ise yarış bitmiyor, sen de tükeniyorsun. Ama şunu sor kendine:“Ben sadece durup var olsam, kimseyle yarışmasam, hâlâ değerli olur muydum?”
Bu sorunun cevabını verirken ağlıyorsan, için sıkışıyorsa, işte tam orası iyileşmeye aç olan yer.