Yıllardır okuduktan sonra öğretmenlikte atanamayan kızlar napıyor, dışardan bir iş mi buluyor yoksa evlilik gibi şeyler mi düşünür?

Bu devirde popüler olan şey çünkü, geçimsizlik ve sadakatsizlik. Psikolojik şiddet, fiziksel şiddet, maddi yetersizlik, ihtiyaçların karşılanamaması gibi gibi. sebepler çok ve her gün bunlara maruz kalıyoruz. Eş, dost, akraba, sosyal medya, çevre derken. Karamsarlık değil, Türkiye yüzyılı gerçekleri..

Hanımefendi hiçbir erkek, o riski göze almaz onu anlatmaya çalışıyorum. Düğün masrafları, giderler, kira vs. derken bu insan borç içinde yaşayacak. Evliliğin amacı iki insanın bir arada bu zorlu hayatı kolaylaştırmak olmalı, borç içinde yüzmek değil. O yüzden erkeklerin sırtında çok fazla yük var. Bir de nafaka gibi saçma sapan bir sistem olduğu için bu hayat pahalılığında kimse artık evlenmeye yanaşmıyor. Yanaşan da masrafları görüyor ve borç içinde yaşamaya kendini layık görüyor. Sonra geçimsizlik başlıyor ve sonuçları ortada. Hayatlar kararıyor. Sosyolojik yönden böyle. Umarım birbirinize aşık olabileceğiniz birisi ile karşılaşır bu durumları konuşursunuz ve aşıp evlenirsiniz.

Aileniz istemiyor diye ayrılın o zaman, mantık bu mudur peki? Ya da masrafları onlar üstlensin. Elimizden bu kadar geliyor dedikten sonra olmayan parayla düğün mü yapacaksınız?

Olması gereken o, burada önemli olan sizin mutluluğunuz. Sade bir nikah ile de bitecek bir şeyin, bu denli borç içinde yaşanılması saçmalık zaten. Umarım evlenir, mutlu olursunuz. Birbirinize sahip çıkın, aile vs gelip geçişi şeyler. Önemli diye borç içinde yaşamaya hakkınız yok. Ömrünüzün sonuna kadar yapacağınız çok şey olacak eşiniz ile. Onlar için birikim yapın en mantıklısı.