İş yerinde dışlanmak?

4-5 aydır yeni bir hastanede hemşire olarak çalışıyorum. benden 2ay sonra da başka bölümden kız girdi, hepsiyle yakınlaştık. Ben utangaç bi tipim şimdi yeni
Yeni açıldım, sigara ve yemek molalarına beraber çıkıyoruz, birbirimize hep sevgi sözcükleri kullanıyoruz. ben aramızın arkadaş olarak iyi olduğunu düşünüyordum fakat değilmişiz. normalde işyerinde arkadaş edinme gibi bir gayem hiç yoktu fakat kızlarla samimi olunca açıkçası hoşuma gitti. sorunsa şu, bugün bana teklif etmeden ben hariç hepsi birlikte iftar yemeği planlamışlar dışarıya çıkıyorlar ve ben buna cidden bozuluyorum. elimde değil. farkında olmadan çok kırılıyorum. yanımda yaptıkları muhabbetlere dahil olamıyorum. yine de her şeye rağmen bana samimi davranıyorlar, molaya ve yemeğe çıkarken hep beni çağırıyorlar. ama bazen de üslup olarak bana karşı sertler. buna rağmen hiçbir zaman onlara aynı şekilde cevap vermedim. gerçekten işteyken çok düşük hissediyorum ruh hali olarak ve işime de yansımaya başladı, sürekli hata yapıp duruyorum. beni bilerek çağırmadıklarına %100 eminim artık zaten. Yani evet nöbet saatleri belki denk gelmedi ama hiçbir şekilde sormadılar gelir misin sen de diye ya benden gizlemediler en azından üzülmesün diye aşırı moralim bozuldu çünkü istenmediğimin farkındayım ve bu beni üzüyor. kötü biri miyim, ortak noktalarımız ya da ilgi alanlarımız mı farklı diye düşünüp duruyorum sürekli. işi bırakmayı asla düşünmüyorum bu arada. kızlarla arama mesafe koymak istiyorum fakat bu sefer de yalnız kalma düşüncesi korkutuyor beni. abartıyor muyum sizce? lisede de dışlanma sorunu yaşamıştım ve bana o zamanları hatırlattığı için keyfim kaçıyor aşırı. cidden çok büyük bir sorun haline getirdim bunu kendimce. hiç yaşadınız mı?