Benim durumuma ne diyorlar?

Ben ilk başta hedefleri ve hayalleri olan gerçekten bunlar için deli gibi çalışan bir insandım. Sonra yaşanan birtakım olaylar sonucunda çalışmalarım sekteye uğradı, depresif bir ruh hâline girdim ama yine de henüz pes etmiş değildim. Daha sonrasında birisiyle tanıştım. Yani harika arkadaşlar olduk aslında epey de eğlenceliydi ama ben onun beni bu aptal süreçten biraz çıkartmasını istemiştim sanırım. Sonralarda anladım tabii insan sadece kendisini çıkartabilirmiş bu döngüden ancak konu o değil. Ben onu sevdikçe yalnız bir hayatı gerektiren hedeflerimden teker teker vazgeçmeye başladım. Bu tamamen benim tercihimdi bunun için kimseyi suçlamıyorum. Sevdiğim insanı bırakıp gitmemi gerektirecek kariyer hedeflerinden vazgeçmeyi seçtim. İlerleyen zamanlarda sevgili falan da olduk. Ama o hani her şeyi vaat eden erkek profili vardır ya hani ben sana istediğin her şeyi sağlayabilirim tarzı bir profil. Kötü birisi değildi konu onun kişiliğiyle ilgili de değil. Sadece ben bu kafa yapısına o kadar uzun süre maruz kaldım ki bu sürecin sonunda artık kendimi çalışıp çabalamak için bir nedeni olmayan birisi olarak buluyorum. Sebep bulamıyorum kısacası. Zaten hayatım garantiyse, zaten sevdiğim insan da iyi birisiyse, zaten her şey benim istediğim gibi olacaksa ben neden çalışayım ki? Özgürlük diyeceksek ben her türlü özgürüm zaten. Bulamıyorum. Birkaç yıl oluyor ben bu hâlden çıkamıyorum. Ben şu an ne oluyorum? Bir hastalık mı yoksa bir problem mi nedir bendeki bu durum?

Benim durumuma ne diyorlar?
Cevapla