6 aydir issizim bunaldim hersey monoton ailemlede yasamak istemiyorum herseyin son raddesindeyim nasil gecer?

Lise mezunuyum. Yoktur cok çalışma hayatim olmadı

Gerek yok tesekkur ederim

Bulamıyorum malesed

Yok lise mezunuyummm meslek yok

Devam ediyorum ama artık son noktalardayim. İş aşk aile hersey rezalet durumda

Bilmiyorum ama aileme karşı patlamama milim kaldı. Onlarla mutlu değilim. 27 senem sürekli onların hatalarına, yanlışlarına gitti. Sürekli düzen bozup bir de benden anlayış beklemeleri sıktı. Bunaldım. Onlarla yaşamak zaten en büyük problemim.

Asla aile olarak görmüyorum.

Yok öyle birsey yapamam istesemde. İş bulsam enazindan sabahlari yüzlerini gormem

Amin

Lise mezunuyum ya sapk çıkıyorlar ya da istediğim yerlerden dönüş olmuyor

Benim artık hiçbir şeye tahammülüm kalmadı cok kotu bir noktada patlamama milim kaldı. Hayat asiri zor olmaya başladı benim icin. Nefret ettiğim insanların içinde yaşamaya mahkum oluşum vs

Ailemden bahsediyorum. Seslerini duymaya dahi tahammulum yok. Beni kara bir boşluğa iten zaten onlar. Hiç hoşlanmam dediğim kişilerden bile hoşlanıyorum bana karsi iyi bir davranışlarından dolayı. Derin bir boşluğa düşmüşüm orada debeleniyorum. Ailemden de bu yüzden nefret ediyorum. Sürekli anlayış bekleyip ayrımcı olmalarından problemlerinden herseylerinden

27 yasindayim. Bende durduk yere boyle olmadim. Hayata karşı ozguvenimj kırdılar. Her türlü ayrımcılık yapıldı. Ezildim. En büyük travmalarim onlar yaşattı. 27 senemi yediler. Onları görmek dahi istemiyorum.. dehset bir nefret duygusu var içimde.

Öyle işte, sürekli bir kayırma, sürekli bile bile yapılan hatalara, yanlışlara karşı alttan almamı beklemeleri vs.

Elimde değil, aile olarak görmüyorum. Aynı kan bağı olmamamız, onların nasıl bir bela olduğu gerçeğini de değiştirmiyor.

Buyrun

Burdan sorun

Yazdim

Cok zekisin