Bir kadın yüksek lisans yapmaktan vazgeçip ev hanımı olmaya karar vermiş. Sence hangisini yapmak daha zor?

Hem iş kadınıyım hem ev kadınıyım. Neden? Çünkü aileme yemekler yapmak, kış hazırlıkları beni mutlu ediyor. Ama tatmin etmiyor. Çünkü çok zekiyim. Güçlüyüm. Sınırlarımı, zekamı zorlamak, yapabileceklerimi keşfetmek, sorun çözmek, manevi haz veriyor maddi geliri zaten söylemiyorum. Sadece ev hanımı olsam, depresyona girerdim.

Nasıl? Tek başıma değil. İş bölümü yapıyoruz. sofra hazırlamak, kaldırmak, ev temizliği, bölüştüğümüz işler. Tamirat tadilat eşimde, yemek bende. Çocuklar da sırayla sofra ve alışveriş işleri, çamaşır asma toplama işlerinde iş bölümüne katılıyor. Evi derleme toplamada da aynı şekilde katılıyorlar.

Sözün özü, hayat paylaşınca güzel. Bazen çalışma hayatı insana ağır gelip ev hanımı olacağım diyor ama iş yaşamına alışan bir kadın bununla yetinemez. tatmin olamaz bence.

Kariyer hayali nasil normalse bu tarz istekleri de normal karsilamaliyiz bence. Bu kafaya da tak diye girmemistir. Yorulmustur, artik bir evin yoneticisi vs olmak istiyordur. Bu kafaya gelmesi icin hayatinda bircok sebep olmustur belki.

Cocuklarina yemek yapmaktan zevk aliyordur. Yargilamayalim boyle seyleri. Ikiside emek sonucta. Yuksek lisans yapmakta bir emek, caba, bilgi gerektiriyorsa yemekte oyle. Yemek cikarmakta kolay degil, onunda kendi icinde bilgi birikimi olmasi gerek.

Ben ilk pilavimi iki cesit pirincle yapmistim. Evin alisverisini annem yapmisti. Esmer pirinc almis koymus. Sehriye sandim. Sehriyeli pilav diye esmer ve normal pirincle pilav yapmistim. Paketin ustunde de yaziyordu esmer pirinc oldugu ama gormuyorsun iste bazen.

Annem kizim sen pirincleri ayirt edemiyor musun evde o kadar kullaniyorum demisti. Bilmiyormusum, annem. yaparken farketmemisim. Yemek, temizlik, annelik vs gibi seylerde de bir noktada bilgi birikimi, ogrenme gerekiyor. Kimse anasinin karnindan boyle seyler yuklu dogmuyor. Kariyer, bir alan nasil ogreniliyorsa bu islerde ogreniliyor, bilgi gerekiyor.

Insanlar neyden mutlu oluyorsa onu yapmalari taraftariyim. Ezmeye, asagilamaya gerek yok. Evdeki birçok kadinda kendini gelistiriyor. Hatta calisip okuyanlardan daha yonlu olarak kendini gelistirenleri biliyorum Cunku buna vakitleri var.

Digerleri tek bir alana mecburen yonelirken ve zamanlari kalmazken evdeki zamanini iyi degerlendirir, akilli biriyse cok daha yonlu bir birey olabiliyor. O kadar okul okuyanlarda biliyorsunuz ki hala cahil oluyor, diploma bir işe yaramiyor bazilarinda. Mesele okumak, calismaktan cok öte bence.

Okumuyor calismiyor diye evde olan kadinlarimizi, işi ya da kariyeri birakip evde olmayi secen kadinlarimizi zorbalamayalim. Oyle daha rahattir, mutludur. Kendine ayiracak zamani daha cok buluyordur. Cocuklarinin her anina sahit olabiliyordur.

Kadin evdeki emeginden, evdeki uretiminden daha cok memnun ve mutludur. Ev hanimi diye, evi tercih etti diye evdeki kadinin emegi yok, uretmiyor diye bir sey diyemeyiz.

Evi tercih eden kadinlari üretmiyor, bir işe yaramiyor gozuyle bakmaktan vazgecelim. Baskasi da calismaktan, o konumda bir seyler uretmekten zevk aliyordur. Digeri evde olmaktan zevk aliyordur.

Toplumumuzda gorevi olarak gorulmese de yemek yapmaktan keyif alan, bunu tercih eden erkeklere bir sey demiyor hatta takdir ediyorsak kadinlarimizin tercihlerini de takdir edip, mutluysa hakkinda hayirlisi olsun diyebilelim.

Calisan, okuyan, kariyer yapan kadina ayri elestiriler geliyor. Evde olana olana ayri elestiriler geliyor. Yapmayin. Bu kadinlar ne yapsin yani? Agziyla kus tutsa yaranamiyor.

Birakalim kim nasil mutlu huzurlu, kendini nerede yeterli hissediyorsa orada olsun. Kadin olmak zaten zor. Biyolojik olarak zor, kafa yapisi detaycilik olarak zor, hormonsal olarak zor. Bir de hayati, gunluk hayati birbirimize zorlaştırmayalim.

Calismayi birakmak isteyen biraksin ev hanimi olsun, ev hanimiyken calismak isteyen calissin, işi birakip cocuklarini iyi ahlakli birey olarak yetistirmek isteyen onu yapsin, calisip cocuklarina bakmaya calisan ya da cocuk bakiminda bakici, anne gibi faktorlalerden yardim alan alsin. Herkesin dinamigi hayati farkli.

Erkekler birbirini bu kadar yerden yere vurmuyor. Erkekler arasinda babaliklari hakkinda yerden yere vurani gordunuz mu hic mesela? Kadinlarda birbirine yapmasin bunlari.

Bazi seyler kadinin bunyesine fitratina da agir geliyor bunu kabul etmek lazim. Allah yarattigi kulu bilmez mi? Allah calisma ve disari işini bosuna erkege vermemis. Bazi kadinlar icin calismak, kariyer yapmak normal gelirken bazilari zorlaniyor olabilir. Herkesin yaratilisi, yetistigi aile, beslendigi yiyecekler, regl doneminin agrili gecip geçmemesi, kadinsal rahatsizliginin olup olmamasi vs her sey farkediyor kisi uzerinde.

Guclu kadin diye diye oyle bir hale getirdiniz ki kadinlari tum kadinlar yetersizlik hissiyle bogusuyor. Gunde bir ton iş yapsada yetersiz hissediyor. Işini yapiyor calisiyor yetersiz. Annelik yapiyor yetersiz. Ev hanimi diye calismiyorum, eve destek olamiyorum diye oyle yetersiz hissediyor. Kariyer yapsa oyle yetersiz hissediyor. Okumaktan evlenemedim diye. Ya da okumaktan, kariyer pesinde kosmaktan aileme vakit ayiramiyorum diye yetersizlik hissiyle bogusuyor. Hep yetersiz hissettiriliyor gunumuzde kadinlar. Bu fiziksel olarakta boyle ama o baska konu.

Hepimiz oldugumuz konumda en iyisini yapmaya calisiyoruz. Ev hanimi da en iyisini yapmaya calisiyor, kariyer yapani da, calisan kadinlarda, anne olani da. Hepimiz elimizden geleni yapmaya calisiyoruz.

Hepimiz oldugumuz konumda bircok seyden fedakarlik ediyor, emek caba veriyoruz. Birakalim kim hangi konumda kendini rahat, mutlu, huzurlu hissediyorsa oyle yapsin.

Kadinlarin şu tarz isteklerini garip gormeyin. Calismak, kariyer yapmak ne kadar normalse evde emek vermek, aileyle olmak,"evi tercih etmekte bir o kadar normal". Normal degilmis algisi yapmayalim. Dunyaya bir kere geliyoruz, hayati kadinlara zindan etmeyelim, bu kadar baskiyla, zorbalikla yuz yuze birakmayalim. Su bir kere gelip gectigimiz sunyada kendimize fazla yuk yukluyor ve hayati iskaliyoruz cogu zaman.

Erkeklere bakin. Kendilerine bir tek calisma sorumlulugu almislar mis gibi yasayip gidiyorlar. Hayatin tadini cikariyorlar. Kadinlara neden zaten yuku yokmus,, ustune yapismis gorevleri yokmus, gorev tanimi zaten genis degilmis gibi neden daha da gorev yukluyoruz? Yazik degil mi? Erkekler bu hayatin tadini varip gocerken biz kosturmaktan bu dunyanin, yasamin tadina varamiyoruz.

Ha demek istedigim kariyer yapmayin, calismayin vs degil. Bunlardan bir noktada vazgecip hayatin tadini cikarmayi tercih edenleri, hayatinin temposunu yavaslatmak isteyenleri, bir durup nefes alip kendini mutlu eden noktayi farkedip bunu secen kisileri, kadinlari yargilamayalim demek istiyorum.

Kadinlar icin calismakta normal, kariyer yapmakta normal, ev hanimi olmakta normal, evde olup ese cocuga yemek vs yapmak istemekte normal. Hepsi normal ve dogal istekler. Kariyer yapma hayali ne kadar normalse insanin yuvasina sahip cikip o yuvaya emek verme hayali kurmasi da normal. Bu normalligi kabul edelim birbirimizi yormayalim.

Ben bu kadıncağızın bu gönderiyi hayata bir isyan olarak paylaştığını düşünüyorum. Tabii ki gerçekten şu an tek hayali eşine ve oğluna güzel yemekler hazırlamaksa mutlu olduğu şekilde yaşasın ama bana nedense hayatıyla ilgili bir isyan ediş gibi geldi paylaşımı. Ben de yüksek lisans yapmak istiyorum ama bu gidişle olur mu olmaz mı çok belirsiz. Ben de iki vakte kadar bu kadın gibi isyan etmezsem iyidir😊

Senin sorduğun soruya gelicek olursak; gerekli maddiyat, ortam vs. Sağlandığı takdirde insanlar evliyken de yüksek lisans yapıp okuyabilir ama bu ikisini kıyaslamak doğru değil. İkisinin de farklı zorlukları var.