23-24 yaşlarında üniversiteye başlayan var mı? Geç bir yaş mı?

bilgisayar mühendisliği. dediğim gibi bilinçli olmam sayesinde 2. sınıfta iş buldum. o zamandan beridirde çalışıyorum. imkan olsaydı daha erken de başlayabilirdim. ama benim sınıf arkadaşlarımın %20 si hala mezun olamadı. mezun olanlarında %80'i kendi alanında çalışmıyor çünkü iş bulamıyor alanında. zamanında ben belirttim tabi, ama dediğim gibi gençlerin kafa 3-5 karış havada oluyor. durumun ciddiyetini kavrayamıyorlar. o yüzden neye başlıyorsan başla, kafanda onunla ilgili hedefler varsa emek vermekten keyif alacaksan sektörde fark yaratacağını düşünüyorsan, bunu denemelisin. benim hayatım değişti. 21 yaşımın başında ben hiçbir şeydim. bugün hollanda'da, isviçre'de, almanya'da tecrübelerim oldu. şimdiyse dünyanın dört bir yanından insanlarla birlikte çalışıyorum. iranlılar hindistanlılar pakistanlılar sırbistanlılar almanlar, türkler.. her günüm böyle insanlarla oturup toplantı yaparak geçiyor. ben 21 yaşımda bunları tahmin edebilir miydim? hayır. ben sadece yazılım mühendisi olmak istiyordum. gittim bunun için ne gerekiyorsa, 5 yıl boyunca okulda veya işte arta kalan tüm vaktimde kütüphanede yazılım çalıştım. bu dediğim şeylerse kendiliğinden geldi. ben sadece kendime yatırım yapıp şansımı durmadan denedim. olması gereken de bu. ama gençler armut piş ağzıma düş zannediyor, mezun olur olmaz işveren kollarını açmış neredeydin yiğidim diyecek zannediyor. başlar başlamaz 50-60k maaş zannediyor. maalesef yok öyle bir şey. ben de bunu anlatamıyorum işte :D

git gide daha da zorlaşıyor her şey. allah kolaylık versin ne diyeyim.

stresimi yönetmiyorum. üstüme düşen neyse onu yapıyorum. şöyle düşün, babana bak mesela. bugün canım hiç işe gitmek istemiyor deyip işe gitmediğini gördün mü? bu da öyle bişey. stresin olsa da olmasa da bir sorumluluğun var yerine getireceksin. ben son 6 yıldır neredeyse her gün yeni bir şeyler öğrenmek için oturup vaktimi ayırıyorum. sorgulamıyorum canım sıkkın ya da değil diye. bunu her gün yaparsan bi alışkanlık zaten, bırakamıyorsun. canın çok sıkkın olsa da çalışmayınca bişey eksik gibi hissediyorsun. bu ömür boyu süren bir alışkanlık. başlarda mesela çok daha iyiydim. günde 6-7 saat kendime teknik yatırım yapıyordum. para falan için değil, ailemdekiler dalga geçiyordu iş adamı diyerek. elimde çantayla kütüphaneye gittiğim için. işim olmadığı için. ben stres yapmadım. ama sırf bu sebepten ağlayıp tıkanacak insanlar var. zorluğu kabulleneceksin. göğüs germeye çalışmayacaksın çünkü bu adamı yorar. umursamayacaksın yani. bu şekilde.

başka şansım yoktu. öncesinde daha kötü deneyimler yaşamıştım. başka bir çıkış yoktu çalışmaktan başka. başka işlerde ağzıma s**çılmıştı tabiri caizse. ve çalışmaya da devam etmek zorunda kalmıştım. bu yaşayabileceğin en kötü şey. bunun bir daha tekrarlanmasını istemedim. hep aklımda bulundurdum. o yüzden beterin beteri var bunu da bilmek gerek

İnşallah