27 yaşına kadar hiç çalışmamış ben hakkında ne söylemek istersiniz?

geçmiş olsun açıkçası benim nişanlım hiç olmayacak sadece 3 ay çalıştım geçen sene havaalanında temizlik sonra devam etmedim zaten lise 1 terkim karın tokluğuna yaşıyoruz

Çalışıp napıcam sanki evlenecek miyim hiç bir hayalim yok beni mutlu edecek bir şey yok dünyada bu karakter kişilik ile alakalı çalışıp napıcam ameli gibi kendimi sevmedikden sonra sorumluluk almaya karakterin yetmedikden sonra kızı erkeği yok bunun karakter depresyon düştüğün yaşam şartları yüzünden.. ölene kadar beslesinler ben hayattan elimi ayağımı çektim birey hissetmiyorum çalışmak kötü bir şeyle alakası yok ben birey hissetmiyorum kendimi sorumluluk alamıyorum anlasana kendimi sevmiyorum yeterli değilim hiç bir şey de

ne var ki hayatta başka.. geleceğe bak hahaha.. aile ölünceye kadar ben çokdan ölürüm dert etmiyorum benden önce ölselerde mecbur o zaman gireriz şimdi ihtiyaç yok... mastürbasyon ve bilgisayar bağımlısıyız herhalde hayat cinsellikden başka ne var kafasındayız haliyle

Sendeki bu ego keşke azcık da bende olsa insan sandım seni pardon... yaşadıklarımı bilmiyorsun aynısı 11 yıldır yaşamadın bari böyle konuşma seninde kötü alışkanlıkların olsun vazgeçemediğin konforun eminim sende böyle düşünürdün ben düzelmicem demiyorum plan kurdum düzelmek için ama alışkanlıklarımı bağımlılıklarımı yenemiyorum anlamıyor musun göz açınca zaten 11 yıl geçmiş bile...

Sen aç ta şeyine acı

Benimle böyle konuşma ben düzelme planı kurdum

Sende kusura bakma yaşadıklarımı 1 gün yaşasan sen de bana hak verirdin kötü biri zannettiğim için sende kusura bakma.. benim 11 yıl oldu sırf konforum bozulmasın mastürbasyon bilgisayar rahatım bozulmasın yemek içmek diye bahane olarakda gelişmemeyi gördüm kendime ben gelişemem arkadaşım olamaz sevemem sevilemem çalışamam insan içine çıkamam felan... ben düzelmicem demiyorum 16 marttan sonra inş başlıcam bir şeylere arsalar var onu satıcam 100 bin liraya dişleri yaptırıp müteatin bulacağı işe gireceğim ama işte 11 yıllık alışkanlıklarım izin vermiyor boş ver giden gitmiş diyor ye iç keyfine bak dünyanın derdi seni mi gerdi sen sorumluluk alamazsın ki diyor içim normal biri gibi yaşayamazsın diyor beynim.. geçen sene havaalanında 3,5 ay çalıştım kendileri çıkardı küçülmeye gittiler bende zorlamadım

yo sen haklısın iyi yapıyorsun ama ben birinden özellikden azar işitmeye gelemiyorum lütfen sende hak ver yaşadıklarım normal şeylerimi sende yerimde olsan senin de bu duyguların olmayacağı ne malum ben birey olmakdan korktum hayata açılmakdan sosyalleşmekden kaçtım hepsi bu adam bak bana işte bulacak müteahit

ben depresyondayım

bahane değil gerçekden çalışmak para kazanmak çok para biriktirmek arkadaşın sevdiğin olması gezmen kendini eve kapatmamak özgüvenin instagramın olması felan o hayat beni bağlamıyor sanki içinde karakterim karşılayamaz öyle yaşayamaz gibi geliyor.. sorun şu benim hiç hayalim amacım hayalim yok olsa böyle mi olurdu

11 senedir hiç bir şey yaşamadım normal değil mi böyle düşünmem ve mastürbasyon bilgisayar bağımlısı oldum işte parayı ne için biriktircem ilerisi için diyorum bende aynı annemden abimden aldığım gibi paraları orada burada yemek için mi hepsi bu mu yani hayal beklenti sende bunu anla ayrıca içimde yaşanmamışlıkların acısı var dünya bu halde bir haldeyken ben onları yap diyorum kendime azcık değiş içinde kalmasın.. psikolog da parayla hangi enayi verir sean seans para daha önce 1 seans gittim yarıda bıraktım psikolog özgüven patlaması mı verecek sanki.. dedim ya ben lise de okurken bıraktım hayatı artık hayat beni bağlamaz oldu hiç bir şeyin önemi kalmadı herkes gibi normal biri olmak konforum alışkanlıklarım kendimi dış görünüş olarak beğenmemem kendimi işi fakirliği herşeyi küçümsemem

Her insan zaten özgüveni mecbur olmalı diyorsunda ben 2012 de bıraktım herşeyi

hayır lütfen birileriyle konuşmak iyi geliyor özür dilerim yani benim hissettiklerim bunlar içinin kararması normal çünkü benim yaşadıklarımı 1 gün yaşasan zaten kendimi nasıl bir hayata hapis ettim çıldırırsın pozitif şeylerden konuşalım düzelmem konusunda küs ayrılmayalım ne olur ben daha kötü oluyorum birileriyle bozuştuğumda daha kötü oluyorum 16 marttan sonra başlıyorum değişime

olumlu şeylerden konuşalım o zaman

Pozitif insanın ne işi var bu sitede bu site anca negatiflerin hayatı kötü olanların takılma girdiği site hayatı güzel olanlar dışarda keyif yapıyor.. ben isteyerek ve bilerek yapmıyorum akıllım.. Evet anlıyorumda sorunu olmayan insanın burada ne işi var..

Relaks ol sende insanlar seninle niye uğraşsın dibe çeksin herkesin bi derdi var bende sordum konuşmak istedim hepsi bu ben sorununu anladım zaten bende kötüyüm

ay g. tüm

Hayır ağlamıcam 16 Mart da başlıyorum düzelmeye çalışmaya çünkü 11 yıl sıkıldım oldu mu

Şimdi Şöyle rahmetli peder bana engelli kimliği çıkarttı aylık alabilmek için ben hayattan yaşamayı kesince dede baba öldü dededen arsa arazi hisse çıktı ailemde herkes sattı bir ben satamadım engelli kısıtlaması engel oluyor 16 Mart perşembe 2 hafta sonra mahkeme var o zaman kalkacak rahat rahat satabileceğim arsayı kendim karar veremiyordum satacağım 100 bin liraya dökülen dişlerimi yaptırıp zayıflayıp , Müteahittin bulacağı işe gireceğim işte o zaman değişim olacak

plan kurdum

Yaşadıklarımı söylüyorum sen olaylara tabi çok fransızsın engelli kimliği çıkarttık onu kaldırmak lazım mahkemesi var diyorum

11 yıldır 2012 yılından beri odamda bilgisayar oynuyorum mastürbasyon yapıyorum yiyorum içiyorum evde yatıyorum internet var herşeyi izle ötesi yok işte ben hayatı kaçırdım zaten 2012 de kaldım 27 yaşındayım lise 1 terkim üniversite görmedim askere gitmedim ne arkadaşım ne lise anılarım ne sevgililerim ne de askerlik anım ne de sosyalliğim oldu ne istanbulu gördüm ne kız elini tuttum ne meslek sahibi oldum ne çok para kazandım ne yurt dışı gördüm ne evlendim ne çocuk sahibi oldum ne bir şey yaşadım

orada mısın

hiç bir şey yaşamadım evet inan bana düştüğüm hayat tarzı karakterim bunu gerektiriyordu sende düşsen sende olabilirdin.. 11 yıl oldu ne yapabilirimdim ki herhaalde mühendis doktor futbolcu olup çok para kazanıp evliliği çocuk sahibi olmayı düşenecek değildim ya

Benim geçimim ne olacak anca yemek parası evet ailemle baba öldü anne abi ile... çalışmıyorum ki çünkü sosyalleşmekden korkuyorum sorumluluk almakdan zaten arkadaşım bir şeyim yok hepsi özgüvensizlikden karakterden depresyondan hastalık bu

Depresyon özgüvensiz bir ezik de olabilir babam rahmetli oldu ve fakirdi zaten

Hangi gelecek Valla 11 yıldır sürdürüyorum 2012 yılından beri 16 yaşında başladım yaşım 27 oldu 11 yıl geçti hala konfordayım bir sürü eksiklerim var lise terkim üniv görmedim arkadaşım yok boyum kısa şişmanım dişim yok en önemlisi sorumluluk alamam birey olamam karakterim kaldırmıyor işte çalışmaya sevgiliye arkadaşa gezmeye ömür boyu sürdürmeyi düşünüyorum yani ölene kadar yapcak bir şey yok gibi ben hayatı yaşamaya değil izlemeye gelmişim milleti

16 yaşında 2012 yılında her şey yolundaydı taki lisede okurken dersleri işlemleri yapamadığım sınıfta kalacağımı anlayıp bırakıp eve kapanıp rahmetli babamın sorumluluk vermemesine kadar.. ondan sonra bilgisayar mastürbasyon bağımlısı olduk birey olmadık hiç dışarı çıkmadık arkadaş sevgili hiç olmadı en önemlisi çalışmıyorum kendime bakmadım yıllarca boyum kısa dişim yok saçım tipim sesim yok sorumluluk alamam sosyalleşemem sevgili yapamam evlenemem çoğalamam gelişemem para biriktiremem gelecek düşünmüyorum maalesef daha iyisi olmak varken diyorsunda boyumu 2 metre mi yapacağım ben dünyanın en ezik insanım.. Hayatın bir ucundan tut dediğin asgari ücretli basit bir işe girmek olur ancak öteye yine gitmez ki

hiç bir beklentim yok ki olsa hiç hayalim beklentim amacım hayalim olmadı anlıyor musun yapan yapsın herkes benim gibi robot olacak değil ya onların hayatı bırak yaşasınlar.. işe girince ne olacak ne olacak yani özel hayatım olamaz ki.. ben 11 yıldır evin içindeyim odamdan dışarı hiç çıkmadım hiç bir şey olmadı beynim dışında ancak evden cenazem çıkacak gibi hiç bir günün bir saati hiç gezmem daha doğrusu gezemem o özgüven yok bende imkanda yok zorlanma var hiç bir şey bilmemek var asgari ücreti küçümsediğimden değil aylarca yemeyip biriktirip birikim olabilir tıp ki 46 yaşındaki bekar çöpçü abim gibi kazandığını birektirdi 100 bin lirayı geçik parası var banka da ben sonuçta gezmicem evlenmicem bir şey yapmıcam niye ihtiyaç duyayım ki paraya kendini geliştirmek dediğin sadece amelelik geçen sene havaalanında 3 ay çalıştımda ne oldu çıkardılar bende zorlamadım bu hayat sizlerin hayatı yaşayın gülün işte ben maalesef izlemek zorundayım keşke elimden bir şey gelse.. bir plan kurdum düzelmek için ama hiç özgüvenim yok hiç amacım yok

beni mazur gör 11 yıl dile kolay kafam gitti artık yaşadığımı bile hissetmiyorum ben başka bir boyuta girdim kuzenimin hayatı ve ünlü sporcuların hayatı valla kusursuz amcamın oğlunu bak mesela hayatta ne varsa yapamadığım yapıyor bende izliyorum boyu 2 metre mi dersin kıbrısta üniversite mi dersin haber spikerliğimi dersin sosyallik mi dersin sesi kalın mı dersin çok para kazanmak mı dersin lüks araba sürmek mi dersin dünyaya iyi ki geldim diyor bende ezik ezik izliyorum çıkacak mıyım bilmiyorum yaşadıklarım gerçekden çok ağır şeyler

benim düştüğüm hayat tarzı ve baba faktörü çalışmaya tersti ancak konfor vardı sen kardeşim olarak doğsan bu aile de o zaman ne demek istediğimi tam anlayacaksın 4 abim var hepsi ilkokul mezunu hepsi küçülükten beri çalışıyor ama benim maçam hiç bu işlere girişmedi anlıyor musun sorumluluk vermediler bana bende bilgisayarın kölesi oldum zaten.. iyi yapıyorsun herkes bana benzememek için boyu kısa kalmak kilo almak diş dökmek her gün eve kapanmak hiç çalışmamak gelece kaygısı ile yaşamıyor zaten

keşke hiç düşmeseydim bu duruma şimdi çıkamıyorum konfor kal diyor