Mobbinge uğradığınızda nasıl bir tutum sergiliyorsunuz?

İlk öğretmenliğim olduğu için ve okuldaki tek bekar ve çocuksuz öğretmen olduğum için diğer öğretmenler tarafından buna maruz kaldığım oluyor. "Oh ne rahatsın, çoluk yok çocuk yok, tek kişisin maaşının hepsi cebine kalıyordur, senin zaten ne masrafın olacak, hayat sana güzel..." ve daha nice cümleler sarf ediliyor, hayatımdan çok haberleri varmış gibi.

Bunun üzerine ayak işlerini ve hazırlanacak etkinlikleri bana kakalama çabaları, il dışına geziye gidilecek zaman beni öne atmaları, tecrübesizliğim ve bilgisizliğimden dolayı oluşabilecek herhangi bir açığımı aramaları... Sanki evlenirken bana sormuşlar, çoluğu çocuğu bana güvenip doğurmuşlar da her şeyin sorumlusu benmişim gibi davranıyorlar. İçlerinde kalan şeylerin acısını benden çıkarıyorlar.

Gerçekten daha ilk yılımda işimden soğudum. Çocukları ve branşımı ne kadar çok sevsem de böyle bir çalışma ortamı beni çok üzüyor.

Buna karşı nasıl tutum sergiliyorumun cevabı ise, kimsenin makamını ve yaşını gözetmeksizin etkiye tepki uygulayarak bu kişilerin mal gibi kalmalarını sağlıyor olmam. Pısırık olmadığımı ve bana diş geçiremeyeceklerini anladıktan sonra popiş üstü oturuyorlar. Yine de biraz zaman geçtikten sonra yıldırma tarifelerine devam ediyorlar.

Yani bunun çözümü bana göre; eğilip bükülmemek, kişisel sınırlarını çiğnetmemek, istemediğimiz bir davranışı veya sözü açıkça ve hatta gerekirse sertçe ifade etmektir.