İşsiz kalıp parasız kalmamak: İkisi de benim için doyurucu değil. İkisinden birini seçeceksem; bari işime yarayacak olan, olsun. Üretmediğim bir kariyer de - Angaryayla dolu bir terfi de asla düşlerimi süslemez. Kazancı ne kadar olursa olsun. İşimi yaparken işe yaradığımı hissetmiyorsam -ki bunu hissedebilmem için benden önce yapılmamış ve benimle, benden sonra da işe yarayacak bi şey (ler) ortaya koyabiliyor olmam gerek- ne kadar kazandığımın ya da kaç kişinin bana bağlı olduğunun benim için hiçbir önemi yok. Param olsun, gidip dünyayı gezip -İtalya'da pizza yiyerek değil, Alaska'da bilimsel bir çalışmaya katılarak ya da bir kabilede onların dilini öğrenerek, örneğin- kariyer yapmadandeğer üreteyim, daha iyi.
Kariyerimde terfi alamayınca iki gün önce istifayı bastım şimdi ailemin yanına dönüp bir süre sonra yurtdışına çıkacağım orada kariyerimi yapıp geri dönüp hepsinin saygı duyacakları bir üs olacağım. Ülkemde kalayım diye uğraştım da zorla defol diyorlar yapacak bişey yok
Kariyer yapmak tanınmak ve çok para kazanmak... evet bunlar güzel şeyler. Ama benim önceliğim mutlu olmak. Mutlu huzurlu olacağım yerde mevkide ve maaşda olmak benim önceliğim.🤷♂️