Benden hiçbir halt olmuyor, ne yapmalıyım?

Istedigim bolumu kazanamadim, sevmedigim bolum okudum. Gelecek kaygisi desen hatsafhada. Ne yapacagimi bilmez haldeyim. Bir ömür sevmedigim meslegi yapmakta istemiyorum. Sinavlara tekrar tekrar girecek gucumde kalmadi. Kpss ye bile girmek istemez haldeyim. Yeteneklerim vardi ama hic degerlendiremedim hem ailem yuzunden hem sistem yuzunden

Çizimim iyiydi ne resim öğretmenim burdan ilerle dedi, ne ailem senin bu yetenegini degerlendirelim körelme, resim kursuna falan gönderelim dediler. Kucukken o aklimla benim hic aklima gelmedi beni gonderin diye.

Babamda zaten yazları hep köyüne götürdü bizi. Hic cocuklarim sporla, resimle, ingilizceyle ilgili gelişsin diye dusunmedi. Ingilizcem iyiydi, ogretmenimde beğenirdi beni. Düşünürsen ingilizce ogretmenligi okuyabilirsin derdi. Yine oyle özel ingilizce hocasi ya da kurslara falan yollanmadim. Imkanimizda vardi oysaki.

Resim cizerken gelip çizde matematigi falan ihmal etme dediler, matematik cok önemli dediler Boylelikle ne resimde gelisebildim, ne de matematikte iyi olabildim. Elde var sıfır kısacası. Gerci haklilar bir yöne. Sistem tamamen mat. uzerine kurulu. Matematik yapanın kazandigi ve yuksek bolumlere gidildiği bir sistem var. ingilizceye girmek isteyen de matematik çalışıp çözüyor baktigimiz zaman.

Hicbir seyde desteklenmedim. Israr etsem olur muydu bilmiyorum. Yeteneklerim hiç oldu, anladigim dersler hiç oldu. Anlamadiklarima yöneldim ama yine anlamadim. Sevmedigim bir bolumden mezun oluyorum bu sene. Simdi cikip bana diyecekler ki herkes sevdigi işi mi yapiyor, elinde maas olsun yeter ki diyecekler.40 yil sevmedigim meslekte calisacagim belki de.

Gercekten cok yoruldum, hayat enerjim kalmadi, sinavlardan yoruldum. Subatta üniversite sinavina basvurdum. Icimde bir umut oldu, çalışıp yapabilirsin belki kolay sorarlar dedim. Ama çalışamadım, çalışmak sinavlara hazirlanmak bana artik o kadar zor geliyor ki anlatamam. Yaş ilerledikce de zor oluyor artik bazi seyler.18-19 yaşındaki şevkim yok. Hicbir sekilde yasama istegim, şevkim kalmadı.

Istedigim bolumde olsam ne kadar mutlu olacagimi biliyorum ama oldugum konuma baktigimda, gerçeklerle yuzlestigimde oturup ağlıyorum.

3 gun sonra universite sınavı var, millet sevincle çıkacak, sinav kolaydi diyecekler, tıp, hukuk, psikoloji, ogretmenlik kesin geliyor diyecekler ben yine 5 surat çıkacağım sinavdan. Bu yuzden ayagim geri geri gidiyor girmek istemiyorum. Zaten hazirlanmadim sinava.

Yani 23 yillik hayatima geri donup bakiyorum koca bir hic.12 yil zorunlu okumusum, sevmedigim derslere girmişim. Universitede ilgim olan bolume girme hakkim var ama o da olmamis yine zorunlu olarak sevmedigim derslere girmis, sinavlarina calismis mezun olmusum.

Geriye donup baktigimda mutlu olacagim tek bir sey olmamis. Yazlari severdim yaz tatili geliyor diye. Hayallerime ulasamadigimdan ne zaman yaz gelse sevinemiyorum artik hayallerimin yıkılışı, tercih sonuclarim aklima geliyor uzuluyorum yine. Elimde var sıfır. Hicbir halt olmadi benden. Hayatimi iyi yönetemedim.