Bu mutsuzluktan nasıl kurtulucam?

Teşekkür ederim iyi dileklerin için
Son söylediğini hep düşünürüm belki de bu başlangıçtır gibisinden.
İnat veya saplantı değil, öyle olsa çok farklı olur hatta ilerisi tacize gider. Saplantılı değilim ama ayrılış yıktı mı yıktı çünkü dediğim gibi merkezime koydum onu. Ona göre şekillendirdim hayatımı. Tekrar toparlamak biraz zor olsa da yaptım. O dönem üniversitem devam ediyordu derslere odaklan işe git derken beynimi yora yora pek düşünmedim. Ama bu hastalık ona nazaran daha çok etkiledi beni. Odaklandığım derslerin yolu buraya çıkmalıydı ama çıkmadı asıl burada inatlaşıyorum yediremiyorum. Aşk hayatında sorun sadıklık...
Beni üzen ise sevilememek herhalde.
Ben kusurlarına kadar aşık nasıl olabiliyorum da sevilemiyorum bunu merak ediyorum doğrusu.
Hiç sevmedi demiyorum elbette sevdi ama sadık değildi ki rahatlıkla gidebildi.

Umarım dediğiniz gibi olur her şey teşekkür ederim ilginiz için :)

Sizde :) ama sizin yorumunuza yazmıştım 😄

Evet dediğiniz gibi olabilir ama hayırlısı buymuş diyipte bu düşüncelerimden sıyrılamıyorum. Uzun süreli koşuşturmacanın ardından istediğiniz mesleği yapamayacağınızı düşünün. Daha sonrasında fedakarlıklar yaptığınız, hayatınızın merkezine koyduğunuz insanın sizi bırakmasını da üzerine ekleyin

Çok zor şeyler ya da çok lüks şeyler istemedim sadece içten bir sevgi ve emeğimin karşılığını istedim. Her ikisinin dd olmaması neye yönlenicem şaşırdım

İşte asıl beni mutlu edecek iş oydu. Dediğim gibi anlatırken olsun farklı bir iş bulunur yapışır deniliyor ama yok sağlığım konusunda geri kazansam zaten istediğim mesleğe girebilirim. Bir anda ismini bile yeni öğrendiğim kronik bir rahatsızlık çıktı. Şaka gibi kısacası.
Ben bunca zaman üniden mezun olmayı bekledim. Tam oldum hayalime ramak kaldı derken başıma gelen yerle bir etti. Açıkcası eski kız arkadaşım çok fazla canımı yaksa da bundan sonra tek devam edebilirim dedim kendi kendime
Ama bu hastalık ve istediğim şeyi hayalimi yapamamak çok canımı acıtıyor. Toparlanamıyorum. Ağlamak nedir bilmeyen ben şimdi gözlerim her an her dakika yaşarıyor. Böyle nasıl devam edicem bilmiyorum. Yaşamın gerçekten bir anlamı kalmamış gibi. Size abartı olarak geliyor olabilir ama ben eğitim hayatım boyunca bunun için uğramıştım

Chron teşhisi konuldu

Teşekkür ederim. Şöyle ki üniversitem bitti biraz uzamıştı yarım dönemcik sadece :) geriye kalan için ise şükür ki hastalığın adı var belirtileri az bende her şey iyi gidiyor gitmesine ama hastalığın adı bile giriş şartlarında engel oluyor sorun bu benim için

Hastalık adına rapor yokta ilaçlar adına oluşturmuş, kısaca şöyle özetleyeyim ben sana. Ben bu hastalığı duyana kadar bilmiyordum böyle bir hastalık olduğunu. İşte bana teşhisi koyduğunda da kronik olduğunu söylemedi beyefendi. 1 ay sonra randevum vardı gittim neden diyorum neden söylemediniz? İşte moralinizi bozmak istemedim ama bakın iyisiniz diyor. Şaka gibi...
İyiyim ama engel oluyor işte bunları izah etmeniz lazımdı diyorum, bir şey söylemiyor.
Kısacası böyle öğrendim bu şekilde de ilerliyor. Dediğim gibi şükür bir ağırlığını görmedim ama sistemde gözükmesi beni çıldırtıyor cidden

Farklı bir hastahaneye ve doktora gitmeyi düşünüyorum ama iyi teşhis edebilecek bir yer bulursam sonuçları oraya götürüp konuşmak istiyorum

Diyorsunuz peeeki :) ben doktorlara hep sadığım teşekkür ederim ilgi ve alakan için
Keşke adı da gitse işte ah ah
Doktor aslında iyi kariyer olarak ama benimle mi ilgilenmek istemiyor bilemiyorum artık

Bu yaşadıklarım özel hastanede oldu ama

Hangi ilde yaşıyorsunuz

Buradan uzun uzun olmasın mesaj atayım dedim atamıyormuşum burada önereceğin hastahane var mı diyecektim