Sizce bir çalışanın kariyeri boyunca yapabileceği en büyük hata nedir?

Herkesin bir kariyeri olması gerekir gibi bir cümle bana göre zaten yanlış. Artık yanlış yani. Bana göre bir insanın hayatından aylarını, yıllarını, bir gününün yarısından fazlasını (sevmediği) bir kariyere yatırması saçmalıktan başka bir şey değil. Şu yüzden buna saçmalık diyorum şuanda içinde bulunduğumuz düzende insanlar bir kaç saat çalışıp iş bıraksalar bile işleyecek bir sistem varken zorunlu olarak insanları bir noktaya kitleyen, o noktada sabitlenmek ve kıpırdamamak zorunda bırakan bir sistemle karşı karşıyayız.
Kariyer derken altını çizmek istiyorum, kimsenin hayalindeki kariyeri yaşamadığını ve para için bir kariyer sahibi olmak istediğini düşünerek yazıyorum. Zaten bir insan bir kariyeri neden sevebilir onu da anlayamıyorum. Hayatını yaşayabileceğin sınırsız zenginlikte ve varyasyonda bir hayat dışarıda seni beklerken ofiste saçma sapan raporlar hazırlamak mesela? Tapılası bir mesleğin vardır veya tutkuyla bağlı olduğun bir mesleği yapıyorsundur her dakikası geçmesin o işi yaparken zaman dursun istiyorsundur orası ayrı.

Kendimden örnek vereyim; 18 yaşımda İstanbul'un güzide semtlerinden birinde bir spor tesisinde çalışıyordum sonrasında farklı işlerde de çalıştım onu da anlatacağım. İşverenlerin yaklaşımları genelde hep aynı; gerekirse yarım saat erken gir yarım saat geç çık, izin gününde bile gelmen gerekirse gel, mesai saati içinde pek istekte bulunma zaruri bile olsa özel işlerini izinli gününe sıkıştır ve hallet.

Yalnızca bir birim iş için bir noktada 10 saat beklediğimi bilirim, bir birim iş diye nitelendirdiğim iş 15 dakika sürecek, 10 saat beklememe gerek yok bugün yalnızca işim olduğunda geleyim deme gibi bir lüksünüz yok. Herhangi bir mantığı yok bunun. Kafalarında 1920 lerden kalma birtakım fikirler var onları uygulayıp duruyorlar. 18. yüzyıl ile birlikte sanayii devrimiyle birlikte kafalarda olan fakiri çalıştır ekmeğini az ver tekrar buraya gelsin, eğer fazlasını verirsen o parayı daha iyi bir hayat sürmek için harcayacaktır mantığı.

Yine Türkiye'nin en lüks otellerinde çalıştım, yurtdışında çalışma deneyimlerim başladığında ben Türkiye'de çalışma etiğinin, çalışma hayatında herhangi bir mantığın olmadığını anladım. Bir asalağın peşine takılıp bağnazca dediklerini uygulamak zorundasınız 3-5 bin liraya. Gerek yoktu yani böyle bir eziyete. Max elde edebileceğim kariyer 20-30k lira kazandığın ve olduğun yere kitlenip kaldığım bir kariyer.

Avrupa'nın çeşitli ülkelerinde çalıştım. En son Hollanda'da çalıştığımda tamam işte bu demeye başlamıştım. Kimse size biz bir aileyiz, gerekirse burada yatarsın, aramızda bir iki fazla mesainin lafı olmaz, abi kardeş gibiyiz bu işi para için yapmıyoruz muhabbeti yapmaz orada. Eğer maddi anlamda bir gelire ihtiyacı olmayan biriysen istisnaisindir ama biz yaptığımız işi para için yaparız, hayatımızı idame ettirmek için yaparız, Türkiye'de kişiler 4000 lira verdikleri için sizi ruhunuzla birlikte elde ettiklerini sanıyorlar. Hollanda'da mesain bittiğinde çıkar gidersin, verilen sorumlulukları da yerine getirdiysen kimsenin 5 dakika dur da şunu da halledelim deme gibi bir lüksü yok.

Türkiye'nin en lüks asla olmaz diyebileceğiniz en nezih ortamlarından birinin müdürü bile beni izin günümde beni izinli günümde kimse rahatsız edemez dedikten sonra ardarda 4-5 kez arayabilip, başka bir ilçede bir işin ricasında bulunabiliyordu. Bir kereye eyvallah iki kereye eyvallah ama bir süre sonra off gününüz için planladıklarınıza engel olduğunda hoppala bir dur bakalım demeye başlıyorsunuz. Bir de genel olarak cahilliğimizden kaynaklı bir kin ve nefret durumu var. maalesef bizim kariyer yaşantımız böyle. Eğer biri sizin amirinizse son sözü söyleyen o olur son sözü yanlışlıkla siz söylediyseniz onun amirliğini daha ileriki zamanlarda tadarsınız.

Bu arada tekrar vurgu yapayım kariyer derken daha çok para kazanmak için elde etmeye çalıştığınız mevkiiden bahsediyorum ben. Sizin çok sevdiğiniz bir işi devam ettirip o işi yapan en iyi olma çabanızdan bahsetmiyorum. Zaten öyle sevda ile bağlandığınız bir işiniz varsa o sizin işiniz veya kariyeriniz olmaz bir parçanız olur. Severek yaptığınız bir hobi olur sizin için.

Kariyer Mutluluk getirir mi? bence olaya böyle bakalım. Fazla Kariyer hırsı insanın karakterini değiştirebilir ve kendini başkalarından uzak tutar dâhi duvarlar ördürür.

Kariyerinde kariyeri ne kadar gerekli. İnsan bu hayata ne kadar değer veriyor. Bir çok insan Kariyer uğruna hayta tek başına mücadele veriyor ve yalnızlaşıyor farkında olmadan. Belki konfor alanı olacak, ünvanı olacak, parası olacak, sosyal çevresi ve saygın bir çevresi olacak. Ama yaş ilerlediğin de ya da emekli olduğunda hayatta yanında sevdiği insanlar kalmadığın da bunca emek hırs ona fayda verecek mi?

Hayatı yeterince değer vermeli. İş hayatı da öyle. Çalışırken de yıpranmamak gerekir. Çalışırken ömür gençliğimizi ve ömrümüzü bizden almasın. Hani bir sinema vardı Mandıra Filozofu diye. Hayatı sorgulayan bir film idi. Eğlenceli ama gerçeklerle dolu bir yaşam aslında.

İnsan sadece Kariyeri için Yabancı Dil öğrenmemeli, Kendini kariyer için geliştirmemeli, Konfor için çalışmamalı ya da yapıcı eleştirileri dikkate almamalı.

Bunları zaten insanı geliştiren unsurlar. Bunları kariyer olmasa da kendisi için yapmalıdır zaten.

Kariyer yoksa ben neden bunları yapayım demekte tamamen bencilliktir, sapkınlıktır.

Unutmayın ki eğer bir gün evlenirseniz siz kendi tecrübelerinizi, birikimlerinizi evladınıza aktaracaksınız. Siz birer Ayna ya da Mum gibisinizdir. Ya kendinizi yansıtırsınız ya da ışığınızı ona yansıtırsınız.

Kariyer için hırs sadece hata yaptırır. Başka bir boyutta yazmak istedim konuyu...

Saygılar...

Kendini geliştirmemek/mesleki eğitimler almamak aynı zamanda bakış açısı ve ufkunu da genişletmemek anlamına gelir yani içeride büyük bir dünya var ve bunun kapısını açmadan ilerlemeye çalışmaya benziyor. Hata olarak değil de fırsatı kaçırmak olarak görülebilir.